thumb|240px|Cmentarz Rakowicki – grób Aleksandra Biborskiego mały|240px|Skwer Aleksandra Biborskiego w Krakowie Aleksander Biborski (ur. 7 sierpnia 1856 w Krakowie, zm. 2 marca 1937 tamżeEncyklopedia Krakowa, s. 61, PWN, Warszawa-Kraków 2000) – polski architekt związany z Krakowem.
Życiorys Ukończył I Cesarsko-Królewskiej Wyższej Szkoły Realnej w Krakowie. Następnie studiował na Politechnice Lwowskiej. Początkowo pracował w Urzędzie Budownictwa Miejskiego (1883–1884). W 1894 r. założył własną firmę budowlaną. Projektował (w charakterystycznym dla schyłku XIX stulecia stylu eklektycznym o motywach północnego renesansu) i budował głównie domy mieszkalne. Prowadził także budowy według planów innych architektów. Był członkiem Towarzystwa Technicznego (1884), a w latach 1916–1919 Królem Bractwa Kurkowego. Od 1916 r. był prezesem Izby Budowlanej.
Został pochowany na cmentarzu Rakowickim.
Realizacje w Krakowie
ul. Łobzowska 23 (1891) ul. Łobzowska 5 (1901–02) ul. Krowoderska 55 (1893–94), kamienica własna ul. Biskupia 3 (1897) ul. Szlak 9 (1897) uli. Berka Joselewicza 22 ul. Karmelicka 14 (1899) ul. Karmelicka 8 (1895) ul. Radziwiłłowska 27 (1899) ul. Jabłonowskich 6 (1899–1900) kamienice na ul. Długiej: nr 39 (1906) nr 41 (1905–1906) nr 43 (1905–1906) ul. Rakowicka 4 (1910–1911, wspólnie z Antonim Dostalem) projekt przebudowy kościoła św. Mikołaja (1906–1907) i inne.
Upamiętnienie
W 2018 imieniem Aleksandra Biborskiego nazwano skwer przy ul. Biskupiej w Krakowie.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Szkoły Politechnicznej we Lwowie Kategoria:Architekci związani z Krakowem Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Urodzeni w 1856 Kategoria:Zmarli w 1937