7. ceremonia wręczenia Oscarów – siódma ceremonia wręczenia Nagród Akademii Filmowej (Oscarów), nagród filmowych przyznawanych przez Amerykańską Akademię Sztuki i Wiedzy Filmowej. Odbyła się 27 lutego 1935 w w Los Angeles. Wręczono podczas niej nagrody w 16 kategoriach, honorujące filmy, których premiera odbyła się w 1934. Poprowadził ją .

Najwięcej nominacji (6) otrzymał film Noc miłości. Najwięcej nagród (5) zdobył film Ich noce. Był on pierwszym z tylko trzech filmów w historii, które triumfowały w czołowych pięciu kategoriach Oscarów: najlepsza produkcja (współcześnie najlepszy film), najlepsza reżyseria, najlepszy aktor, najlepsza aktorka i w kategorii za scenariusz (później dokonały tego tylko Lot nad kukułczym gniazdem w 1976 i Milczenie owiec w 1992) Należy wejść w listę „Films with Awards for Best Picture, Directing, Actor, Actress and Writing”..

W edycji zostały utworzone trzy nowe kategorie: najlepszy montaż, najlepsza muzyka (opracowanie) i najlepsza muzyka (piosenka). Po ogłoszeniu nominacji wybuchł skandal medialny w związku z brakiem nominacji dla Bette Davis za rolę w filmie W niewoli uczuć. W konsekwencji Akademia dopuściła dopisywanie na kartach do głosowania dodatkowych kandydatów, którzy nie otrzymali nominacji, w wyniku czego Davis została dopisana do listy nominowanych (dwa lata później Akademia wycofała taką możliwość). Była to także pierwsza edycja, podczas której Akademia zleciła liczenie głosów niezależnej firmie audytorskiej Price Waterhouse.

Laureaci i nominowani

+Lista laureatów (pogrubioną czcionką) i nominowanych Należy rozwinąć listę „Awards Year(s)” i wybrać 1934. Najlepsza produkcja Najlepsza reżyseria Ich noce – Columbia – Metro-Goldwyn-Mayer Biały pochód – Jesse L. Lasky Dom Rotszyldów – Imitacja życia – Universal Kleopatra – Paramount Nadchodzi Navy – Warner Bros. Noc miłości – Columbia Promenada miłości – Viva Villa! – Metro-Goldwyn-Mayer W pogoni za cieniem – Metro-Goldwyn-Mayer Wesoła rozwódka – RKO Radio | Frank Capra – Ich noce Victor Schertzinger – Noc miłości W.S. Van Dyke – W pogoni za cieniem Najlepszy aktor Najlepsza aktorka Clark Gable – Ich noce jako Peter Warne Frank Morgan – Sprawa Celliniego jako Aleksander, książę Florencji William Powell – W pogoni za cieniem jako Nick Charles Claudette Colbert – Ich noce jako Ellie Andrews Bette Davis – W niewoli uczuć jako Mildred (dopisanie do listy) Grace Moore – Noc miłości jako Mary Norma Shearer – jako Elizabeth Barrett Najlepsza historia oryginalna Najlepsza adaptacja Wielki gracz – – The Richest Girl in the World – Norman Krasna Ich noce – Robert Riskin Viva Villa! – Ben Hecht W pogoni za cieniem – i |- ! style="background-color:#F9EFAA; width:50%"| Najlepszy film krótkometrażowy (komedia) ! style="background-color:#F9EFAA; width:50%"| Najlepszy film krótkometrażowy (nowela)

– – – Warner Bros. | – i – – |- ! style="background-color:#F9EFAA; width:50%"| Najlepszy film krótkometrażowy (animacja) ! style="background-color:#F9EFAA; width:50%"| Najlepsza muzyka (opracowanie)

Żółw i zając – Walt Disney – Charles Mintz Jolly Little Elves – Walter Lantz | Noc miłości – Columbia Studio Music Department i (szef departamentu) Patrol na pustyni – RKO Radio Studio Music Department i Max Steiner (szef departamentu) Wesoła rozwódka – RKO Radio Studio Music Department i Max Steiner (szef departamentu) |- ! style="background-color:#F9EFAA; width:50%"| Najlepsza muzyka (piosenka) ! style="background-color:#F9EFAA; width:50%"| Najlepsze nagranie dźwięku

„” (Wesoła rozwódka) – muzyka: ; tekst: „Carioca” (Karioka) – muzyka: Vincent Youmans; tekst: i „” (Miłość dla początkujących) – muzyka: ; tekst: | Noc miłości – Columbia Studio Sound Department i (dyrektor dźwięku) Biały pochód – Studio Sound Department i (dyrektor dźwięku) Imitacja życia – Universal Studio Sound Department i (dyrektor dźwięku) Kleopatra – Paramount Studio Sound Department i (dyrektor dźwięku) Promenada miłości – Warner Bros.-First National Studio Sound Department i (dyrektor dźwięku) Sprawa Celliniego – United Artists Studio Sound Department i (dyrektor dźwięku) Viva Villa! – Metro-Goldwyn-Mayer Studio Sound Department i (dyrektor dźwięku) Wesoła rozwódka – RKO Radio Studio Sound Department i (dyrektor dźwięku) |- ! style="background-color:#F9EFAA; width:50%"| Najlepsza scenografia ! style="background-color:#F9EFAA; width:50%"| Najlepsze zdjęcia

Wesoła wdówka – Cedric Gibbons i Sprawa Celliniego – Richard Day Wesoła rozwódka – i Carroll Clark | Kleopatra – Victor Milner Sprawa Celliniego – Charles Rosher Szpieg nr 13 – |- ! style="background-color:#F9EFAA; width:50%"| Najlepszy montaż ! style="background-color:#F9EFAA; width:50%"| Najlepszy drugi reżyser

Eskimo – Conrad Nervig Kleopatra – Anne Bauchens Noc miłości – Gene Milford | Viva Villa!'' – Imitacja życia – Kleopatra'' –

Nagroda specjalna thumb|150px|Shirley Temple, laureatka nagrody specjalnej Nagroda specjalna: Shirley Temple – „w dowód wdzięczności za jej wybitny wkład w rozrywkę ekranową w roku 1934” (Oscar dla małoletnich)

Statystyki

+ Filmy z co najmniej dwiema nagrodami Nagrody Film 5Ich noce 2Noc miłości

+ Filmy z co najmniej dwiema nominacjami Nominacje Film6Noc miłości 5Ich noceKleopatraWesoła rozwódka 4Sprawa CelliniegoViva Villa!W pogoni za cieniem 3Imitacja życia 2Biały pochódPromenada miłości

Przypisy

Linki zewnętrzne Strona internetowa Oscarów 7. edycja Oscarów w bazie IMDb 7. edycja Oscarów w bazie Filmweb

Kategoria:Ceremonie wręczenia Oscarów Kategoria:1935 w filmie Kategoria:1935 w Stanach Zjednoczonych