Ichiel Lerer (ur. 1910 w Mrozach (lub Żelechowie), zginął w obozie w Treblince w 1943) – polski poeta pochodzenia żydowskiego tworzący w jidysz.
Życiorys Gdy rozpoczął naukę w chederze został nazwany talmudycznym geniuszem. Jego twórczość stała się znana dzięki Icchakowi Majerowi Weisenbergowi, który stał się jego mentorem i który nazywał go „Jidysz Tagore”. Pierwsze wiersze Ichiela Lerera to Tehilim i Psalmy. W 1932 ukazał się pierwszy zbiór wierszy zatytułowany „Milczenie i burza”, który oceniono jako poważny i pełen „pobożnej, religijnej liryki”. Za ukazujący przemiany religijne i społeczne w tradycyjnej rodzinie żydowskiej poemat „Mój dom” otrzymał nagrodę warszawskiego Pen Clubu. Należał do żydowskiej organizacji kulturalnej „Yikor” oraz współpracował z czasopismem „Hamadrikh”.
Po utworzeniu przez Niemców getta w 1940 roku znalazł się na jego terenie. Nadal pisał wiersze, pracował jako urzędnik oddziału ewidencji ludności lub jako pracownik pocztowy w biurze Judenratu. W 1943 z Umschlagplatzu został przewieziony do Obozu zagłady w Treblince, gdzie zginął.
Bibliografia Geoffrey Wigoder „Encyclopedic Dictionary of Judaica”: Leon Amiel, 1974. s. 673.
Linki zewnętrzne Jerzy S. Majewski, Tomasz Urzykowski „Śpiewaczka, inżynier, hotelarz. To oni zginęli w getcie” Gazeta Wyborcza 18 lipca 2012 Urząd Miejski w Żelechowie, Postacie związane z miastem
Kategoria:Mieszkańcy getta warszawskiego Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Polscy Żydzi zamordowani podczas Zagłady Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1943 Kategoria:Więźniowie i ofiary obozu zagłady w Treblince