Zaczarowana gospoda (fr. L'auberge ensorcelée , ang. The Bewitched Inn) – francuski krótkometrażowy film z 1897 roku, wyreżyserowany przez Georges’a Mélièsa. Został wydany przez wytwórnię Star Film. Posiada numer katalogowy 122–123.
Fabuła Mężczyzna wchodzi do pokoju z łóżkiem, niosąc walizkę i parasol. Odkłada płaszcz, walizkę i parasol na łóżku, po czym zauważa, że przedmioty znikają. Zdejmuje czapkę i kładzie ją na komodzie, ale ta spada na podłogę i porusza się samodzielnie, oddalając się od właściciela. Próba zapalenia świecy kończy się jej wielokrotnym znikaniem i pojawianiem się w różnych miejscach, aż w końcu świeca wybucha. Mężczyzna zdejmuje kamizelkę i przewiesza ją na krześle, jednak odzież unosi się i znika. Próba siadania na krześle kończy się jego zniknięciem i upadkiem mężczyzny. Po ponownym zajęciu miejsca mężczyzna zdejmuje buty i zaczyna ścielić łóżko, po czym zauważa, że buty samodzielnie oddalają się i znikają. Następnie znikają stolik nocny oraz zdjęte ubranie. Gdy mężczyzna kładzie się do łóżka, ono również znika, powodując kolejny upadek. Zdezorientowany chodzi po pokoju, po czym łóżko pojawia się ponownie, a pozostałe meble znikają. Mężczyzna, pozostając w bieliźnie, opuszcza pokój.
Motyw gościa hotelowego Zaczarowana gospoda to pierwszy znany film Mélièsa, w którym przedmioty ożywiają, by zdenerwować swoich właścicieli – motyw ten został ukazany w wielu jego innych filmach. Pomysł mężczyzny, który bezskutecznie próbuje zasnąć w pokoju hotelowym, popularny wtedy w programach rewiowych, został po raz pierwszy wykorzystany przez Mélièsa w 1896 roku w jego filmie Straszna noc.
Fabuła filmu Mélièsa z 1903 roku pt. Gospoda pod dobrym spoczynkiem była podobna do filmu pt. Zaczarowana gospoda, jednak znacznie rozwinięta. Charakter podróżnika obładowanego świecami pojawił się również w innym filmie Mélièsa z 1903 roku pt. Zjawa, czyli komiczne doświadczenie pana Jonesa z duchem. Wizerunek gościa hotelowego pojawił się ponownie w bardziej złożonej formie w filmie Mélièsa z 1906 roku pt. Przydrożna gospoda.
Produkcja Inspiracją dla Zaczarowanej gospody stanowiły pokazy Hanlona-Leesa – brytyjskiej grupy cyrkowej popularnej w Europie w latach 80. XIX wieku. Członkowie tej grupy, posiadającej angielski przydomek Entortilationists, podczas występów hasali i szaleńczo skakali po scenie, często przeskakując przez ukryte zapadnie. W jednym z występów aktor na oświetlonym świecami scenie był najpierw dręczony przez ożywające buty, a następnie ścigany po scenie przez demony. Inne filmy Mélièsa stanowiące inspirację występów tego zespołu to Gospoda pod dobrym spoczynkiem i Diabelski lokator. Na powstanie tego filmu miał wpływ również film z 1839 roku pt. Les Pilules du Diable, którego akcja działa się w nawiedzonym pokoju.
Film nakręcono w ogrodzie Mélièsa w Montreuil w departamencie Sekwana-Saint-Denis. Obiekty poruszały się za pomocą przewodów. Inne efekty specjalne uzyskano dzięki pirotechnice i technice polegającej na wycinaniu z taśmy filmowej niektórych fragmentów uznanych za techniczne. Umożliwiło to magiczne zniknięcia przedmiotów. Sam Méliès zagrał mężczyznę.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Francuskie filmy z 1897 roku Kategoria:Francuskie filmy komediowe Kategoria:Francuskie filmy z gatunku horror Kategoria:Francuskie filmy krótkometrażowe Kategoria:Francuskie filmy czarno-białe Kategoria:Francuskie filmy nieme Kategoria:Filmy w reżyserii Georges’a Mélièsa