Walter Heitz (ur. 8 grudnia 1878 w Berlinie, zm. 9 lutego 1944 w Moskwie) – niemiecki generał pułkownik z okresu II wojny światowej, odznaczony Krzyżem Rycerskim z Liśćmi Dębu.
Życiorys W dniu 7 marca 1898 wstąpił do armii jako kandydat na oficera do 36 pułku artylerii polowejBył to dawny 2 zachodniopruski pułku artylerii armii pruskiej.. Następnie służy w 72 pułku artylerii polowej Hochmeister. W latach 1901–1903 ukończył szkołę artylerii i inżynieryjną. Po jej ukończeniu jest adiutantem 2 batalionu 72 pułku artylerii polowej, a od 1908 roku adiutantem 72 pułku artylerii polowej.
Po wybuchu I wojny światowej początkowo jest szefem baterii w 4 batalionie 72 pułku artylerii polowej a od grudnia 1916 roku dowódcą 4 batalionu w 36 pułku artylerii polowej, którym dowodzi do 1918 roku. Następnie jest dowódcą batalionu w 72 pułku artylerii polowej do października 1919 roku.
Po zakończeniu I wojny światowej pozostał w wojsku i został instruktorem w szkole artylerii w Jüterbog. Od 1922 roku jest inspektorem artylerii w ministerstwie Reichswehry i funkcję tę pełni do 1927 roku. Później jest dowódcą 1 batalionu 4 pułku artylerii i komendantem szkoły strzelań artyleryjskich w Jüterbog. W 1931 roku przechodzi do sztabu 1 pułku artylerii, a po kilku miesiącach został komendantem twierdzy Königsberg, tę funkcję pełni do 1936 roku. W 1936 roku został Przewodniczącym Sądu Wojskowego Rzeszy i funkcję tę pełnił do 1939 roku.
W dniu 11 września 1939 roku został komendantem utworzonego z terenów Wolnego Miasta Gdańsk i ziem polskich korytarza pomorskiego XX Okręgu Wojskowego Gdańsk – Prusy Zachodnie. Funkcję tę sprawował do 23 października 1939.
W dniu 25 października 1939 roku został dowódcą VIII Korpusu Armijnego. Jako dowódca tego korpusu bierze udział w kampanii francuskiej w 1940 rok, a następnie w ataku na ZSRR w składzie Grupy Armii „Środek” na kierunku Białystok – Smoleńsk. W październiku 1941 roku korpus wycofano do uzupełnienia na teren Francji, a w marcu 1942 roku wraca na front wschodni i wchodzi w skład Grupy Armii „Południe”, a następnie bierze udział w bitwie stalingradzkiej.
W dniu 31 stycznia 1943 roku dostał się do niewoli radzieckiej wraz z resztkami oddziałów VIII Korpusu Armijnego otoczonych w Stalingradzie. Osadzony został w obozie jenieckim w Krasnogorsku. W lutym 1944 roku zachorował i po przewiezieniu do szpitala w Moskwie zmarł.
Awanse podporucznik (Leutnant) (18 sierpnia 1899) porucznik (Oberleutnant) (17 września 1909) kapitan (Hauptmann) (1 października 1913) major (Major) (1 kwietnia 1922) podpułkownik (Oberstleutnant) (1 listopada 1927) pułkownik (Oberst) (1 lutego 1930) generał major (Generalmajor) (1 lutego 1933) generał lejtnant (Generalleutnant) (1 października 1934) generał artylerii (General der Artillerie) (1 kwietnia 1937) generał pułkownik (Generaloberst) (30 stycznia 1943)
Odznaczenia Krzyż Rycerski z liśćmi dębu (21 grudnia 1942) Krzyż Rycerski (4 września 1940) Krzyż Żelazny kl. I (1914) Krzyż Żelazny kl. II (1914) Okucia do Krzyża Żelaznego kl. I (19 maja 1940)W ten sposób było oznaczanie drugie nadanie Krzyża Żelaznego tej samej klasy, ale za działania w II wojnie światowej. Okucia do Krzyża Żelaznego kl. II (10 października 1939) Krzyż Rycerski Orderu Rodu Hohenzollernów z mieczami Krzyż Niemiecki w Złocie (22 kwietnia 1942) Hamburski Krzyż Hanzeatycki Krzyż Honorowy Weterana I wojny światowej
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Generałowie Wehrmachtu Kategoria:Generałowie Reichswehry Kategoria:Jeńcy niemieccy w niewoli radzieckiej 1941–1956 Kategoria:Ludzie urodzeni w Berlinie Kategoria:Niemieccy uczestnicy walk na froncie wschodnim w II wojnie światowej Kategoria:Oficerowie Armii Cesarstwa Niemieckiego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Hanzeatyckim Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Honorowym (III Rzesza) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Rycerskim Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Odznaczeni Orderem Hohenzollernów Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Cesarstwo Niemieckie) Kategoria:Uczestnicy kampanii francuskiej 1940 (strona niemiecka) Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Zmarli w 1944