Podróż Niny (szw. Ninas resa) – szwedzko-polski dramat biograficzno-obyczajowy z 2005 roku w reżyserii Leny Einhorn, zrealizowany na podstawie jej własnego scenariusza. Opowiada o losach Niny Einhorn z d. Rajmic, polskiej Żydówki, w czasie II wojny światowej.
Fabuła Nina Rajmic to urodzona w Łodzi, w spolonizowanej rodzinie żydowskiej, normalna dziewczyna. Po zajęciu Łodzi przez wojska niemieckie wraz z rodziną ucieka do Warszawy. W Warszawie Nina wraz z rodziną musi zamieszkać w getcie warszawskim. Mimo niewyobrażalnie ciężkich warunków kontynuuje naukę na tajnych kompletach i zdaje maturę. Jest świadkiem, gdy kolejni członkowie rodziny i przyjaciele znikają, by nigdy nie powrócić. Cudem zostaje uratowana wraz z matką przez brata Rudka, który wyciąga je z kolumny Żydów prowadzonych na Umschlagplatz, skąd mają być wysłani do obozu zagłady w Treblince. Nina i jej matka zostają przerzucone na aryjską stronę miasta, gdzie ukrywa się również brat Niny. Matka Niny ginie w powstaniu warszawskim, Nina i jej brat są jedynymi członkami rodziny, którzy przeżyli II wojnę światową.
Obsada Nina Einhorn – narrator W rolach głównych: Agnieszka Grochowska – Nina Rajmic Maria Chwalibóg – Fanny, matka Niny Andrzej Brzeski – Artur Rajmic, ojciec Niny Paweł Iwanicki – Rudek (Rudolf) Rajmic, brat Niny W pozostałych rolach: Adam Bauman – Heniek Dominika Bednarczyk – Marysia Artur Chamski – Szymon Anna Chitro – Zofia Pelikan (jako Anna Chitro-Bergman) Maria Kaniewska – Rosa, babcia Niny Dorota Liliental – Maryla Adam Malecki – Zbyszek Pelikan Monika Niemczyk – pani Marta Andrzej Niemirski – Jasiek Jolanta Olszewska – Micia Halina Rasiakówna – pani Pola Iwona Sitkowska – Celinka Ernestyna Winnicka – Syd, ciotka Niny Marek Wojciechowski – Max, dziadek Niny Małgorzata Zajączkowska – pani Pelikan i inni.
Inne informacje Autorem scenariusza i reżyserem jest Lena Einhorn, córka głównej bohaterki filmu. W filmie wykorzystano obszerne fragmenty wywiadu przeprowadzonego z Niną Einhorn przez Lenę Einhorn. Film kręcony był w Warszawie, zawiera historyczne ujęcia z okupowanej Polski. W kilku ujęciach widać jeżdżący po Warszawie tramwaj typu K („berlinka”) o nr. taborowym 403. W rzeczywistości tramwaje tego typu, zamówione w 1939 r., były w trakcie budowy, gdy wybuchła wojna, a po wyprodukowaniu zostały przez Niemców przejęte i skierowane do Berlina. Do Warszawy przybyły dopiero po wojnie.
Przypisy
Linki zewnętrzne
strona archiwalna
Kategoria:Szwedzkie dramaty biograficzne Kategoria:Szwedzkie dramaty obyczajowe Kategoria:Szwedzkie filmy z 2005 roku Kategoria:Polskie filmy z 2005 roku Kategoria:Filmy kręcone w Warszawie Kategoria:Filmy o Zagładzie Żydów