Bawełniak peruwiański (Sigmodon peruanus) – gatunek ssaka z podrodziny bawełniaków (Sigmodontinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Zasięg występowania Bawełniak peruwiański występuje na równinach przybrzeżnych Oceanu Spokojnego i przylegającego podgórza Andów w zachodnim Ekwadorze i północno-zachodnim Peru.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1897 roku amerykański zoolog Joel Asaph Allen nadając mu nazwę Sigmodon peruanus. Holotyp pochodził z Trujillo, w Regionie La Libertad, w Peru.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.
Etymologia Sigmodon: sigma „litera Σ”; ὀδούς odous, ὀδóντος odontos „ząb”; w aluzji do sigmoidalnego wzoru na zębach trzonowych gdy ich korony są zużyte. peruanus: Peru.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 120–172 mm, długość ogona 79–116 mm, długość ucha 16–20 mm, długość tylnej stopy 28–34 mm; masa ciała 72 g.
Tryb życia Są spotykane od poziomu morza do 1600 m n.p.m. Zamieszkują suche lasy nad rzeką. Zanotowano je także na wilgotnych łąkach. Występują także na obszarach rolniczych. Niewiele wiadomo o zachowaniu osobników z tego gatunku. Przypuszcza się, że jest podobne do zachowania innych z rodzaju Sigmodon. Żywi się roślinami zielnymi, grzybami, niektórymi nasionami i owadami. Ich gniazda są zakładane pod kłodami, skałami, lub gęstymi kępami.
Populacja Są gatunkiem mało powszechnym.
Zagrożenia Wydają się nie mieć większych zagrożeń, ale są wypierane przez myszowate.
Przypisy Nazwy polskie za:
Kategoria:Bawełniaki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1897 roku