Henri Désiré Landru (ur. 12 kwietnia 1869 w Paryżu, zm. 25 lutego 1922 w Wersalu) znany też jako Sinobrody i Monsieur Diard – francuski seryjny morderca. W ciągu 4 lat zamordował w Paryżu 11 osób. Za swe zbrodnie został skazany na karę śmierci.
Młodość Pochodził z ubogiej rodziny robotniczej. Jego ojciec pracował jako palacz (popełnił samobójstwo w 1912). Po ukończeniu szkoły, w latach 1887–1891 odbywał służbę wojskową. Po jej zakończeniu związał się z własną kuzynką, Marią Remy. Po tym, jak zaszła w ciążę, para w 1893 zawarła związek małżeński. Oskarżony przez swojego pracodawcę o nadużycia finansowe w 1900 został aresztowany i uznany winnym. W czasie odbywania kary więzienia został porzucony przez żonę. Po wyjściu na wolność pracował w Paryżu jako sprzedawca mebli.
Zabójstwa W 1915 Landru wynajął mieszkanie na skraju lasu Rambouillet, podając się za inżyniera Georgesa Duponta. Wkrótce potem zaczął zamieszczać w paryskiej prasie ogłoszenia, podając się za zamożnego 43-letniego wdowca z dwójką dzieci, który pragnie poznać wdowę w celu matrymonialnym. Wysoka śmiertelność mężczyzn na frontach I wojny światowej budziła nadzieje u Landru, że jego ogłoszenie spotka się z przychylnym przyjęciem wielu kobiet.
Poznane w ten sposób kobiety Landru zwabiał do domu w Paryżu, okradał, a następnie zabijał, paląc ich zwłoki w piecu. W latach 1914–1918 ofiarą zabójcy padło co najmniej 11 osób – 10 kobiet i małoletni syn jednej z ofiar. Skuteczne usuwanie zwłok przez Landru powodowało, że policja traktowała kobiety jako zaginione i po pewnym czasie przestawała ich szukać.
W 1919 siostra Célestine Buisson, jednej z ofiar Landru podjęła próbę odszukania mężczyzny, z którym umawiała się jej krewna. Nie znała personaliów mężczyzny, ale zapamiętała jego wygląd i wiedziała, gdzie mieszkał. Jej zeznania naprowadziły policję na trop Landru. Zabójca odmawiał składania zeznań, a policja po przekopaniu ogrodu wokół domu nie natrafiła na zwłoki i nie dysponowała dowodami, umożliwiającymi oskarżenie Landru. Jego aresztowanie umożliwiła dopiero analiza dokumentów, pozostawionych przez ofiary oraz ubrania ofiar, znalezione w domu zabójcy. W piecu znaleziono ślady krwi i włosyRobin Walz, Pulp Surrealism: Insolent Popular Culture in Early Twentieth-Century France, University of California Press 2000, s.80–81.
Proces i kaźń W 1921 Landru stanął przed sądem, oskarżony o dokonanie 11 zabójstw. Nie przyznawał się do winy. Został uznany winnym, skazany na karę śmierci i trzy miesiące później zgilotynowany w Wersalu. Już po ogłoszeniu wyroku przyznał, że ofiary zbrodni palił w piecu.
Ofiary Lp. Ofiara Data 1. Jeanne-Marie Cuchet 2. André Cuchet 3. Thérèse Laborde-Line 4. Marie-Angélique Guillin 5. Berthe-Anna Héon 6. Anne Collomb 7. Andrée-Anne Babelay 8. Célestine Buisson 9. Louise-Joséphine Jaume 10. Anne-Marie Pascal 11. Marie-Thérèse Marchadier
Postać Landru w kulturze Postać Landru wielokrotnie inspirowała twórców filmowych. W 1947 Charlie Chaplin zrealizował film Pan Verdoux, oparty na opowiadaniu Orsona Wellesa. Chaplin zagrał w nim rolę wielokrotnego zabójcy. W 1960 postać Landru w filmie zagrał George Sanders. O Landru powstały dwa filmy biograficzne – w 1962 film zrealizował Claude Chabrol, a w 2005 powstał film telewizyjny Désiré Landru (reż. Pierre Boutron).
Głowa Landru jest eksponowana w w Hollywood.
Przypisy
Bibliografia
Biografia Landru
Kategoria:Francuscy seryjni mordercy Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu Kategoria:Osoby skazane na karę śmierci we Francji Kategoria:Straceni przez zgilotynowanie Kategoria:Urodzeni w 1869 Kategoria:Zmarli w 1922