Uładzimir Wiktarawicz Hryhorjeu (, , Władimir Wiktorowicz Grigorjew; ur. 5 kwietnia 1941 w Kaniczach, zm. 17 sierpnia 2011) – radziecki i białoruski polityk i działacz państwowy, zajmujący liczne stanowiska w strukturach państwowych, komsomolskich i partyjnych; od 1997 roku Nadzwyczajny i Pełnomocny Ambasador Republiki Białorusi w Federacji Rosyjskiej, deputowany do Rady Najwyższej Republiki Białorusi XIII kadencji, w latach 1996–2000 deputowany do Izby Reprezentantów Republiki Białorusi I kadencji.
Życiorys Młodość i wczesna działalność Urodził się 5 kwietnia 1941 roku we wsi Kanicze, w rejonie kościukowickim obwodu mohylewskiego Białoruskiej SRR, ZSRR. Ukończył Białoruską Państwową Akademię Gospodarstwa Wiejskiego, uzyskując wykształcenie agronoma ekonomisty, oraz Akademię Nauk Społecznych przy KC KPZR, uzyskując wykształcenie politologa. Pracował w organach Komsomołu w obwodzie mohylewskim. W 1974 roku był I sekretarzem Komitetu Centralnego Leninowskiego Komunistycznego Związku Młodzieży Białorusi. W latach 1959–1980 pełnił funkcję sekretarza Komitetu Centralnego Wszechzwiązkowego Leninowskiego Związku Młodzieży. W latach 1980–1982 pracował jako II sekretarz Brzeskiego Komitetu Obwodowego Komunistycznej Partii Białorusi (KPB). W latach 1982–1985 był przewodniczącym Brzeskiego Obwodowego Komitetu Wykonawczego, inspektorem Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego (KPZR). W latach 1986–1991 pełnił funkcję I sekretarza Witebskiego Komitetu Obwodowego KPB. Od 14 grudnia 1990 roku do zawieszenia działalności KPB 25 sierpnia 1991 roku wchodził w skład Biura Komitetu Centralnego KPB – organu kierowniczego partii. W roku 1992 stał na czele Witebskiej Otwartej Spółki Akcyjnej „Dolomit”. W 1995 roku był członkiem Białoruskiej Partii Socjalistycznej (według innego źródła w latach 1995–1997 był przewodniczącym Socjalistycznej Partii Białorusi).
Działalność parlamentarna i późniejsza W drugiej turze wyborów parlamentarnych 28 maja 1995 roku został wybrany na deputowanego do Rady Najwyższej Republiki Białorusi XIII kadencji z witebskiego-czyhunacznego okręgu wyborczego nr 68. 9 stycznia 1996 roku został zaprzysiężony na deputowanego. Od 23 stycznia pełnił w Radzie Najwyższej funkcję członka Stałej Komisji ds. Budżetu, Podatków, Banków i Finansów. Był przewodniczącym frakcji „Zgoda”, popierającej prezydenta Alaksandra Łukaszenkę. Zrezygnował z tego ostatniego stanowiska na rzecz Uładzimira Kanaploua, zdaniem autorów książki Kto jest kim w Białorusi pod naciskiem Administracji Prezydenta. Poparł dokonaną przez prezydenta kontrowersyjną i częściowo nieuznaną międzynarodowo zmianę konstytucji. 27 listopada 1996 roku przestał uczestniczyć w pracach Rady Najwyższej i wszedł w skład utworzonej przez prezydenta Izby Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi I kadencji. Pełnił w niej funkcję członka Stałej Komisji ds. Międzynarodowych i Kontaktów ze Wspólnotą Niepodległych Państw. Zgodnie z Konstytucją Białorusi z 1994 roku jego mandat deputowanego do Rady Najwyższej zakończył się 9 stycznia 2001 roku; kolejne wybory do tego organu jednak nigdy się nie odbyły.
Od 1997 roku był Nadzwyczajnym i Pełnomocnym Ambasadorem Republiki Białorusi w Federacji Rosyjskiej. Pracował jako I zastępca szefa Działu Administracyjnego Komitetu Wykonawczego Związku Białorusi i Rosji. Zmarł po długiej chorobie 17 sierpnia 2011 roku.
Odznaczenia Order Czerwonego Sztandaru Pracy (ZSRR); dwa Ordery „Znak Honoru”; Order Ojczyzny drugiego i trzeciego stopniaУказ Президента Республики Беларусь от 31 августа 2006 г. №548 «Аб узнагароджанні дзяржаўнымі ўзнагародамі Рэспублікі Беларусь»Указ Президента Республики Беларусь от 5 красавіка 2001 г. № 184 «Аб узнагароджанні У. В. Грыгор’ева ордэнам Айчыны III ступені»; medal; Gramota Pochwalna Rady Ministrów Republiki BiałorusiПостановление Совета Министров Республики Беларусь от 11 сентября 1997 г. № 1202 «О награждении П. В. Григорьева, Е. И. Иванченко, В. Ф. Рыженкова, Б. С. Чкалова, Т. П. Юшкевича Почетной грамотой Совета Министров Республики Беларусь»; Gramota Pochwalna Zgromadzenia Narodowego Republiki BiałorusiПостановление Президиума Совета Республики Национального собрания Республики Беларусь от 26 марта 2001 г. № 36-ПСР2 «О награждении В. В. Григорьева Почетной грамотой Национального собрания Республики Беларусь».
Życie prywatne Uładzimir Hryhorjeu był żonaty. W 1995 roku mieszkał w Witebsku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Akademii Nauk Społecznych przy KC KPZR Kategoria:Absolwenci Białoruskiej Państwowej Akademii Gospodarstwa Wiejskiego Kategoria:Ambasadorowie Białorusi w Rosji Kategoria:Białoruscy agronomowie Kategoria:Białoruscy działacze młodzieżowi Kategoria:Białoruscy ekonomiści Kategoria:Białoruscy politolodzy Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy Kategoria:Odznaczeni Orderem „Znak Honoru” Kategoria:Odznaczeni Orderem Ojczyzny Kategoria:Odznaczeni Gramotą Pochwalną Rady Ministrów Republiki Białorusi Kategoria:Odznaczeni Gramotą Pochwalną Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi Kategoria:Członkowie Komitetu Centralnego Leninowskiego Komunistycznego Związku Młodzieży Białorusi Kategoria:Członkowie Komunistycznej Partii Białorusi Kategoria:Członkowie partii i organizacji politycznych na Białorusi Kategoria:Członkowie Socjalistycznej Partii Białorusi Kategoria:Deputowani do Izby Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi I kadencji Kategoria:Deputowani do Rady Najwyższej Republiki Białorusi XIII kadencji Kategoria:Przewodniczący Brzeskiego Obwodowego Komitetu Wykonawczego Kategoria:Urodzeni w 1941 Kategoria:Zmarli w 2011