Sezon NHL 2013/2014 – 96. sezon gry National Hockey League i 97. jej działalności. Pierwsze mecze sezonu odbyły się 1 października 2013 roku (trzy spotkania). Drugi sezon z rzędu nie odbyły się spotkania w Europie, również NHL All-Star Game nie odbył się w zamian zawodnicy ligi NHL uczestniczyli w turnieju olimpijskim w Soczi. Hokeiści wrócili na tafle w Ameryce 26 lutego. 1 stycznia odbył się NHL Winter Classic, który został przełożony z powodu lokautu. Dodatkowo odbyło się jeszcze pięć innych spotkań na otwartych stadionach w ramach NHL Stadium Series oraz Heritage Classic. Sezon zasadniczy zakończył się 13 kwietnia 2014 roku. Trzy dni później rozegrany został pierwszy mecz playoff. Faza play-off i ostatni mecz sezonu miał miejsce 13 czerwca 2014.
Po raz pierwszy od sezonu 1997/1998 rozgrywki ligowe odbyły się w czterech dywizjach, a nie jak dotychczas w sześciu. Spowodowane jest to reorganizacją ligi.
Wydarzenia przedsezonowe NHL Entry Draft 2013
W dniach 30 czerwca 2013 roku w amerykańskim mieście Newark w stanie New Jersey w hali Prudential Center odbył się pięćdziesiąty pierwszy w historii draft, w którym drużyny NHL mogą wybrać zawodników, którzy urodzili się pomiędzy 1 stycznia 1993 a 15 września 1995 roku. Dzięki zwycięstwie w loterii draftu po raz pierwszy w historii pierwszy wybór draftu zdobył zespół Colorado Avalanche. Zespół z Denver wybrał Kanadyjczyka dotychczas grającego w juniorskiej drużynie Halifax Mooseheads na pozycji środkowego. Kolejne dwa miejsca zajęli: fiński środkowy Aleksandr Barkov wybrany przez Florida Panthers, który został wybrany pierwszym Europejczykiem tego draftu oraz kanadyjski lewoskrzydłowy Jonathan Drouin wybrany przez Tampa Bay Lightning.
Łącznie zostało wybranych 211 graczy z 11 państw: 100 z Kanady, 53 ze Stanów Zjednoczonych, 25 ze Szwecji, 11 z Finlandii, 8 z Rosji, ze Szwajcarii i Słowacji po czterech, trzech z Czech oraz po jednym z Danii, Norwegii, Szwajcarii oraz Łotwy.
Zmiany przepisów Przed rozpoczęciem sezonu postanowiono iż: Zmniejszone zostaną rozmiary bramek – bramki będą płytsze, przez to powierzchnia z tyłu bramki zmniejszy się o dziesięć centymetrów, dzięki czemu powierzchnia za bramką zwiększy się co powinno według ligi przełożyć się w pewnym stopniu na większą liczbę zdobywanych goli Enforcerzy będą mogli uzyskać dodatkową karę – zawodnicy, którzy przed walką ściągną kask z głowy do standardowej kary pięciu minut w takiej sytuacji dostaną dodatkową karę dwóch minut Bramkarze korzystać będą z krótszych parkanów – parkany zmniejsza swoją wysokość z 55 procent wysokości uda do 45 procent
Reorganizacja rozgrywek
Przeniesienie klubu Atlanta Thrashers do Winnipeg i zmiana nazwy na Jets w 2011 roku wymusiła na szefostwie ligi zmianę organizacji ligi. Reorganizacja miała na celu uszeregowanie drużyn pod względem geograficznym oraz zmniejszenie liczbyi meczów w różnych strefach czasowych. W ten sposób drużynę Jets przeniesiono do konferencji zachodniej, zaś w przeciwną stronę przeniesiono drużyny Detroit Red Wings oraz Columbus Blue Jackets.
Nowy system, który zatwierdzono w marcu 2013. W wyniku zmian przekształcono układ konferencji oraz zasady rozgrywek, które obowiązują od sezonu 2013/2014.
Wśród zmian znajduje się przydział awansu do fazy play-off do której awans uzyska teraz trzy najlepsze z każdej z dywizji oraz po dwie kolejne z obu konferencji z najlepszym wynikiem sezonu zasadniczego dla tych zespołów przydzielone zostaną dzikie karty.
W lipcu sprecyzowano wprowadzone zmiany – zgodnie z nimi nadal istnieją konferencje Wschodnia i Zachodnia. Zmniejszona została zaś liczba dywizji. W składzie obu konferencji są po dwie dywizje: Pacyficzna i Centralna (Zachód) oraz Metropolitalna i Atlantycka (Wschód). Dwie dywizje wschodnie skupiają po osiem klubów, a dwie dywizje zachodnie mają po siedem klubów.
Sezon regularny W związku z reorganizacją rozgrywek wprowadzono kilka zmian. Każda z drużyn będzie teraz grała ze wszystkimi zespołami. Terminarz rozgrywek spowodował, że 30 drużyn zagra na wszystkich trzydziestu lodowiskach co najmniej raz w sezonie. Każdy zespół zagra 50 (konferencja zachodnia) lub 54 (wschód) meczów z drużynami z tej samej konferencji. W tym sezonie nie odbędzie się NHL All-Star Game, zamiast meczu gwiazd od 9 do 26 lutego zawodnicy uczestniczyć będą w turnieju olimpijskim w Soczi.
Ceremonia rozpoczęcia sezonu podczas której kibicom zaprezentowany został Puchar Stanleya, zaś pod dachem podwieszono baner upamiętniający fakt zdobycia mistrzostwa przez Chicago Blackhawks odbyła się w hali United Center. Jednak to w Montrealu odbył się pierwszy mecz sezonu i to w tym meczu zawodnik Toronto Maple Leafs – James van Riemsdyk zdobył pierwszą bramkę sezonu.
Mecze na stadionach W tym sezonie po raz pierwszy na stadionach rozegranych zostanie więcej jak dwa spotkania podczas sezonu. W sumie rozegranych będzie sześć takich spotkań. Pierwsze z nich odbędzie się na Michigan Stadium 1 stycznia 2014 jako szósta edycja NHL Winter Classic, kolejne cztery odbędą się w ramach NHL Stadium Series. Ostatni mecz odbędzie się w ramach Heritage Classic na BC Place.
Data Stadion Gospodarze Goście Wynik1 stycznia 2014Michigan Stadium, Ann ArborDetroit Red WingsToronto Maple Leafs2:3 k.25 stycznia 2014Dodger Stadium, Los AngelesLos Angeles KingsAnaheim Ducks0:326 stycznia 2014Yankee Stadium, Nowy JorkNew Jersey DevilsNew York Rangers3:729 stycznia 2014Yankee Stadium, Nowy JorkNew York IslandersNew York Rangers1:21 marca 2014Soldier Field, ChicagoChicago BlackhawksPittsburgh Penguins5:12 marca 2014BC Place, VancouverVancouver CanucksOttawa Senators2:4
Tytuły indywidualne Lista zawodników wyróżnionych przez ligę NHL: Miesiąc Pierwsza Gwiazda Druga Gwiazda Trzecia Gwiazda Pierwszoroczniak Październik Alexander Steen(St. Louis Blues) Sidney Crosby(Pittsburgh Penguins) Antti Niemi(San Jose Sharks) Tomáš Hertl(San Jose Sharks) Listopad Patrick Kane(Chicago Blackhawks) Jewgienij Małkin(Pittsburgh Penguins) Josh Harding(Minnesota Wild) Marek Mazanec(Nashville Predators) Grudzień Patrick Kane(Chicago Blackhawks) Sidney Crosby(Pittsburgh Penguins) Jonas Hiller(Anaheim Ducks) Martin Jones(Los Angeles Kings) Antti Raanta(Chicago Blackhawks) Styczeń Anton Chudobin(Carolina Hurricanes) Phil Kessel(Toronto Maple Leafs) Joe Pavelski(San Jose Sharks) Ondřej Palát(Tampa Bay Lightning) Luty Nie ogłoszono z powodu przerwy olimpijskiej Marzec Jarome Iginla(Boston Bruins) Gustav Nyquist(Detroit Red Wings) Claude Giroux(Philadelphia Flyers) Ondřej Palát(Tampa Bay Lightning)
Zwycięzcą sezonu zasadniczego została drużyna Boston Bruins, kończąc go z dorobkiem 117 punktów. Jest to trzeci najlepszy rezultat tej drużyny w historii i pierwszy tryumf w sezonie zasadniczym od sezonu 1989/1990. Najskuteczniejszym zawodnikiem został Sidney Crosby, który jako jedyny zdobył ponad 100 punktów (104), będąc również najczęściej asystującym przy bramkach kolegów z drużyny. Królem strzelców oraz zdobywcą Maurice Richard Trophy po raz czwarty, a drugi z rzędu został Aleksandr Owieczkin.
Tabela Konferencja Wschodnia Dywizja AtlantyckaLp.DrużynaBramki 1. Boston Bruins 82 54 19 9 261-177 +84 1172. Tampa Bay Lightning 82 46 27 9 240-215 +25 1013. Montreal Canadiens 82 46 28 8 215-204 +11 1004. Detroit Red Wings 82 39 28 15 222-230 -8 935. Ottawa Senators 82 37 31 14 236-265 -29 886. Toronto Maple Leafs 82 38 36 8 231-256 -25 847. Florida Panthers 82 29 45 8 196-268 -72 668. Buffalo Sabres 82 21 51 10 157-248 -91 52 Dywizja MetropolitalnaLp.DrużynaBramki 1. Pittsburgh Penguins 82 51 24 7 249-207 +42 1092. New York Rangers 82 45 31 6 218-193 +25 963. Philadelphia Flyers 82 42 30 10 236-235 +1 944. Columbus Blue Jackets 82 43 32 7 231-216 +15 935. Washington Capitals 82 38 30 14 235-240 -5 906. New Jersey Devils 82 35 29 18 197-208 -11 887. Carolina Hurricanes 82 36 35 11 207-230 -23 838. New York Islanders 82 34 37 11 225-267 -42 79 Konferencja Zachodnia Dywizja CentralnaLp.DrużynaBramki 1. Colorado Avalanche 82 52 22 8 250-220 +30 1122. St. Louis Blues 82 52 23 7 248-191 +57 1113. Chicago Blackhawks 82 46 21 15 267-220 +47 1074. Minnesota Wild 82 43 27 12 207-206 +1 985. Dallas Stars 82 40 31 11 235-228 +7 916. Nashville Predators 82 38 32 12 216-242 -26 887. Winnipeg Jets 82 37 35 10 227-237 -10 84x. Dywizja PacyfikuLp.DrużynaBramki 1. Anaheim Ducks 82 54 20 8 266-209 +57 1162. San Jose Sharks 82 51 22 9 249-200 +49 1113. Los Angeles Kings 82 46 28 8 206-174 +32 1004. Phoenix Coyotes 82 37 30 15 216-231 -15 895. Vancouver Canucks 82 36 35 11 196-223 -27 836. Calgary Flames 82 35 40 7 209-241 -32 777. Edmonton Oilers 82 29 44 9 203-270 -67 67x. Legenda: = mistrz dywizji, = awans do playoff, = awans do playoff jako dzika karta
Statystyki Zawodnicy z pola thumb|200px|Sidney Crosby, najskuteczniejszy zawodnik sezonu zasadniczego oraz zdobywca Art Ross Trophy. Z dorobkiem 104 punktów Kanadyjczyk Sidney Crosby otwiera listę najskuteczniejszych zawodników sezonu zasadniczego w NHL. Crosby był również najczęściej asystującym zawodnikiem (68 asyst). Najlepszym strzelcem był Rosjanin Aleksandr Owieczkin z 51 trafieniami. W klasyfikacji plus minus najlepszym został Czech David Krejčí, który uzyskał bilans +39. Najsłabszym zawodnikiem tej klasyfikacji został Alexander Edler, który uzyskał -39. Najczęściej bramek w grach w przewadze zdobył Owieczkin, który 24 razy pokonywał bramkarzy w liczebnej przewadze. Rosjanin najczęściej ze wszystkich zawodników ligi oddawał strzał na bramkę, czynił to 386 razy. Najwięcej minut na ławce kar przebywał Tom Sestito, który 213 minut spędził w tym miejscu. Szwed Erik Karlsson był najskuteczniejszym obrońcą z dorobkiem 78 punktów
Zawodnik Drużyna Sidney Crosby Pittsburgh Penguins 80 36 68 104 +18 46 Ryan Getzlaf Anaheim Ducks 77 31 56 87 +28 31 Claude Giroux Philadelphia Flyers 82 28 58 86 +7 46 Tyler Seguin Dallas Stars 80 37 47 84 +16 18 Corey Perry Anaheim Ducks 81 43 39 82 +32 65 Phil Kessel Toronto Maple Leafs 82 37 43 80 –5 27 Taylor Hall Edmonton Oilers 75 27 53 80 –15 44 Aleksandr Owieczkin Washington Capitals 78 51 28 79 −35 48 Joe Pavelski San Jose Sharks 82 41 38 79 +23 32 Jamie Benn Dallas Stars 81 34 45 79 +21 64
BramkarzeDotyczy bramkarzy grających w przynajmniej 1800 minut (30 meczów). 97 bramkarzy wystąpiło w co najmniej jednym spotkaniu sezonu zasadniczego. Najwięcej meczów rozegrał Fin Kari Lehtonen, który w bramce Dallas Stars rozegrał 65 spotkań podczas których na lodzie przebywał prawie 3804 minut. Najwięcej zwycięstw odniósł Rosjanin Siemion Warłamow, który 41 razy zjeżdżał z lodu jako zwycięzca. W momencie gdy Rosjanin bronił bramki przeciwnicy oddali największa liczbę strzałów (2013), wyprzedzając drugiego w tej klasyfikacji Lehtonena o 125 strzałów. Z bramkarzy, którzy na lodzie spędzili co najmniej 1800 minut, najlepszy współczynnik GAA miał Cory Schneider (1.97). Fin Tuukka Rask zdobył najlepszy rezultat w klasyfikacji procentowej obrony strzałów uzyskując 93% skuteczności. Fin 7-krotnie utrzymał czyste konto, uzyskując w tej klasyfikacji najlepszy rezultat.
thumb|200px|Siemion Warłamow odniósł najwięcej zwycięstw w sezonie zasadniczym.
Zawodnik Drużyna Cory Schneider New Jersey Devils 45 2679:54 16 88 3 .921 1.97 Tuukka Rask Boston Bruins 58 3386:27 36 115 7 .930 2.04 Jonathan Quick Los Angeles Kings 49 2904:26 27 100 6 .915 2.07 Ben Bishop Tampa Bay Lightning 63 3586:21 37 133 5 .924 2.23 Jaroslav Halák St. Louis/Washington 52 2938:35 29 110 5 .921 2.25 Corey Crawford Chicago Blackhawks 59 3395:01 32 128 2 .917 2.26 Anton Chudobin Carolina Hurricanes 36 2084:18 19 80 1 .926 2.30 Carey Price Montreal Canadiens 59 3464:22 34 134 6 .927 2.32 Henrik Lundqvist New York Rangers 63 3655:19 33 144 5 .920 2.36 Marc-André Fleury Pittsburgh Penguins 64 3792:24 39 150 5 .915 2.37
Play-off