Chrześcijańskie Zjednoczenie Zawodowe Rzeczypospolitej Polskiej; ChZZ – centrala chrześcijańskich związków zawodowych w Polsce w okresie międzywojennym.
Początkowo chrześcijańskie związki zawodowe w okresie międzywojennym nie były zjednoczone w jednej centrali ogólnokrajowej, działały w oparciu o centrale dzielnicowe. Centrala ogólnokrajowa powstała w połowie lat trzydziestych XX w. poprzez dołączenie innych związków do dzielnicowej centrali w Kongresówce. W 1938 r. ChZZ liczyło 61,5 tys. członkówRuch zawodowy w Polsce. Zarys dziejów, red. Lucjan Kieszczyński, Maria Korniluk, Warszawa 1980, s. 214.
ChZZ współpracowało i pozostawało pod wpływem Polskiego Stronnictwa Chrześcijańskiej Demokracji, głosiło program solidaryzmu. Ideologię ChZZ wyrażało m.in. krakowskie pismo „Nasza Walka – Zbawca Ludu”Jarosław Tomasiewicz: „Walkę toczyć musimy na trzy fronty…” Robotniczy radykalizm chrześcijański w II Rzeczypospolitej na przykładzie „Zbawcy Ludu” /w:/ Politologia religii. Pod red. M. Marczewskiej-Rytko, D. Maj. Lublin 2018, s. 451-462. .
Czołowi działacze to Ludwik Gdyk, Józef Chaciński, J. Puchałka. ChZZ działało do 1939.
Zobacz też historia związków zawodowych w Polsce
Przypisy
Linki zewnętrzne Nasza Walka : organ chrześcijańskiego świata pracy
Kategoria:Związki zawodowe w II Rzeczypospolitej