Andowiak stokowy (Thomasomys daphne) – gatunek ssaka z podrodziny bawełniaków (Sigmodontinae) w obrębie rodziny chomikowatych (Cricetidae).
Zasięg występowania Andowiak stokowy występuje na wschodnich stokach Andów od południowego Peru do północnej Boliwii.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1917 roku brytyjski zoolog Oldfield Thomas nadając mu nazwę Thomasomys daphne. Holotyp pochodził z doliny Ocobamba, na wysokości , w Regionie Cuzco, w Peru.
T. daphne prawdopodobnie reprezentuje co najmniej dwa gatunki, ale potrzebne są dodatkowe badania taksonomiczne. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.
Etymologia Thomasomys: Oldfield Thomas (1858–1929), brytyjski zoolog, teriolog; mus, μυος muos „mysz”. daphne: w mitologii greckiej Dafne (gr. Δαφνη Daphnē, łac. Daphne), była córką boga rzeki Penejosa, która została przemieniona w drzewo laurowe; nie wiadomo dlaczego Thomas użył tej nazwy na określenie tego gryzonia.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 88–109 mm, długość ogona średnio 138 mm, długość ucha średnio 16 mm, długość tylnej stopy 23–27 mm; brak danych dotyczących masy ciała.
Siedlisko Zamieszkuje lasy górskie na wysokościach 2000 do 2774 m n.p.m.. Gatunek bytujący na ziemi.
Populacja Andowiak stokowy to często chwytane gryzonie.
Zagrożenia Główne zagrożenia to wylesianie, fragmentacja siedliska, i rolnictwo.
Przypisy Nazwy polskie za:
Kategoria:Bawełniaki Kategoria:Ssaki Ameryki Południowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1917 roku