Black Diamond Bay – piosenka skomponowana przez Boba Dylana, nagrana przez niego w lipcu 1975 r., wydana na albumie Desire w styczniu 1976 r.
Historia i charakter utworu Utwór ten został nagrany w Studio E Columbia Recording Studios w Nowym Jorku 30 lipca 1975 r. Była to czwarta sesja nagraniowa tego albumu. Producentem sesji był Don DeVitoClinton Heylin. Bob Dylan. The Recording Sessions (1960-1994).
Kolejna piosenka albumu, która jest wyraźnie kinematograficzna, łącząc filmowe elementy z „Lily, Rosemary and the Jack of Hearts” ze zwariowanymi książkami humorystycznymi i narracyjnością typu „Bob Dylan’s 115th Dream”. Utwór ten jest więc typem piosenki, której odpowiednik w naszym kręgu kulturowym jest niełatwy do znalezienia. Tego typu zwariowane i absurdalne opowieści nazywa się w j. angielskim „shaggy-dog stories”. W tej piosence mamy zmieszane takie elementy jak kobieta, kapelusz typu panama, Grek, pierścień, żołnierz, trzęsienie ziemi, wulkan, Walter Cronkite i na dodatek prawdziwa miłość. Jak wiele tego typu piosenek Dylana nadaje się więc do dekonstrukcji. Często więc wskazuje się na wpływy powieści Josepha Conrada „Victory”, której elementy: tajemnicza kobieta, hotel, wulkan i „black diamond bay” czyli port węglowy powtarzają się u Dylana. Według tej interpretacji piosenka byłaby unowocześnioną, halucynacyjną wersją powieści. Piosenka ta także wydaje się mieć dwóch narratorów - bowiem z pewnością osoba z ostatniej zwrotki nie jest osobą, która opisuje całą akcje aż do tego momentu. Sama „zatoka czarnego diamentu” wydaje się być metaforą zniszczonego miejsca, w którym jego mieszkańcy prowadzą dalej bezcelowe i beznadziejne życieOliver Trager. Keys to the Rain, ss. 44, 45.
Mimo zwięzłości tekstu, Dylan i Levy potrafili ukazać rozwój i przemiany postaci. Niektóre partie piosenki zawierają ostrą ironię (np. scena oglądania przez narratora telewizji)Tamże, str. 45.
Piosenka ta stanowi oprawę muzyczną eksperymentalnego filmu Jamesa Benninga „11 x 14”.
Muzycy Sesja 4 Bob Dylan - gitara, wokal Scarlet Rivera - skrzypce Sheena Seidenberg - tamburyn, kongi Rob Rothstein - gitara basowa Howie Wyeth - perkusja
Dyskografia Desire (1976)
Wykonania piosenki przez innych artystów Ronald Born na albumie różnych wykonawców May Your Song Always Be Sung: The Songs of Bob Dylan, Volume 3 (2003)
Przypisy
Bibliografia Paul Williams. Bob Dylan. Performing Artist 1974-1986. The Middle Years. Omnibus Press. Nowy Jork, 1994 Clinton Heylin. Bob Dylan. The Recording Sessions. St. Martin Press. Nowy Jork, 1995 Oliver Trager. Keys to the Rain. Billboard Books. Nowy Jork, 2004
Linki zewnętrzne Tekst Akordy
Kategoria:Piosenki Boba Dylana Kategoria:Piosenki wydane w roku 1976