Starachowicki Batalion Obrony Terytorialnej im. Ludowych Partyzantów Ziemi Iłżeckiej – pododdział obrony terytorialnej ludowego Wojska Polskiego.
Formowanie i zmiany organizacyjne Starachowicki Batalion Obrony Terytorialnej został sformowany na podstawie zarządzenia szefa Sztabu Generalnego WP Nr 0217/Org. z dnia 17 października 1966 roku oraz zarządzenia szefa Sztabu Warszawskiego Okręgu Wojskowego Nr 106/Org. z dnia 21 października 1966 roku.
Jednostka została zorganizowana według etatu batalionu OT kategorii „C”, na terenie Zakładów Górniczo-Hutniczych „Zębiec”, usytuowanych w lesie, na wschód od drogi krajowej nr 9, na odcinku Ostrowiec Świętokrzyski-Iłża.
W dniu 1 maja 1970 roku na ewidencji batalionu znajdowało się 303 żołnierzy, w tym 13 oficerów zawodowych i 9 oficerów rezerwy oraz 16 podoficerów zawodowych, 32 podoficerów zasadniczej służby wojskowej i 233 szeregowych.
Zarządzeniem szefa Sztabu Generalnego WP Nr 080/Org. z dnia 22 grudnia 1973 roku i szefa Sztabu WOW Nr 2 z dnia 25 stycznia 1974 roku, z dniem 1 marca 1974 roku Starachowicki Batalion OT został rozformowany.
Struktura organizacyjna dowództwo, sztab, sekcja polityczna, kwatermistrzostwo dwie kompanie piechoty kompania dochodząca (do lipca 1971 roku) pluton gospodarczy drużyna gospodarcza drużyna transportowa drużyna łączności
Dowódcy batalionu kpt. Marian Dudek ppłk Czesław Bułtralik
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polskie bataliony obrony terytorialnej Kategoria:Bataliony ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Brody (gmina w województwie świętokrzyskim)