Filipinek białolicy, cierniodziób kreskowany (Zosterornis latistriatus) – gatunek małego ptaka z rodziny szlarników (Zosteropidae). Występuje endemicznie na wyspie Panay (Filipiny). Opisany naukowo w 1990 roku. Nie jest zagrożony wyginięciem. Nie wyróżnia się podgatunków.
Zasięg występowania Całkowity zasięg występowania szacowany na 950 km², zaś obszar zajmowany na 560 km². Obejmuje zachodnią, górzystą część wyspy Panay, w tym okolice Mount Baloy i Mount Madja-as oraz okolice górnego biegu rzeki Aklan River. Spotykany na wysokości 1000–1900 m n.p.m. w mszystych górskich lasach.
Morfologia Holotyp pochodził z okolic San Agustin w gminie Valderrama w prowincji Antique na wyspie Panay. Odnaleziony został na wysokości 1530 m n.p.m. Zebrano go 7 października 1989 roku. Była to dorosła samica, jej czaszka była w 75% skostniała, obecna była plama lęgowa, jajnik mierzył 6×4 mm. Boki głowy kremowe, na brwiach, pokrywach usznych i policzkach kremowobiałe. Czarny pas biegnie od czoła do górnej części brwi, otaczając z tyłu pokrywy uszne. Obrączka oczna kremowobiała. Wierzch głowy, kark i wierzch ciała oliwkowoszare. Ogon oliwkowoszary z rdzawym zabarwieniem z wyjątkiem obrzeżeń sterówek. Lotki I rzędu szare z żółtawym obrzeżeniem chorągiewek zewnętrznych. Lotki II rzędu ciemnooliwkowoszare, z obrzeżeniem koloru grzbietu. Broda i gardło kremowobiałe. Niższa część gardła jasnosiarkowożółta, na brzuchu wpadająca w płowożółty. Od gardła do brzucha biegną szerokie czarne pasy, na brzuchu i pokrywach ogonowych są już oliwkowoszare. Oczy rdzawe.
Długość zgiętego skrzydła (od nadgarstka do końca lotek) wynosi 67,3–75,2 mm, ogona 53,1–58,7 mm, skoku 22,7–25,5 mm, a dzioba 20,1–22 mm.
Behawior Filipinek białolicy znajdywany był przeważnie na wysokości 3–12 m nad ziemią, samotnie lub w parze. Odwiedzają również niższe partie roślinności, wszystkie zbadane 34 okazy złapane były w specjalną sieć, której wysokość osiąga najwyżej 2,5 m. Obserwacje wykazały, że łatwiej jest ten gatunek usłyszeć niż zauważyć. U jednego ze zbadanych osobników w żołądku znaleziono szczątki chrząszczy i jednego przedstawiciela cykadowatych.
U zbadanych okazów (złapanych w październiku) 8 na 14 samic miało powiększone jajniki i 13 na 16 samców powiększone jądra. U holotypu obecna była plama lęgowa. 14 października odnaleziono gniazdo; budulec stanowił mech. Miało kształt kubeczka i przytwierdzone było do 5 drobnych gałązek niskiego figowca (Ficus spp.). Dalsze obserwacje prowadzono z odległości około 15 metrów od gniazda. Po ok. 10 minutach pojawił się osobnik z pokarmem w dziobie, prawdopodobnie nasionem lub małym owocem. Przy następującym po obserwacji badaniu gniazda znaleziono dwa świeżo wyklute pisklęta. Średnica zewnętrzna gniazda wynosiła około 90 mm, wysokość 70 mm, zaś głębokość 45 mm.
Status zagrożenia IUCN od 2022 roku uznaje filipinka białolicego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern); wcześniej, od 2000 roku klasyfikowany był jako gatunek bliski zagrożenia (NT, Near Threatened), od 1994 roku jako gatunek narażony (VU, Vulnerable). Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako lokalnie pospolity. BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako stabilny. Siedliska górskie zajmowane przez ten gatunek wydają się stosunkowo bezpieczne i jest mało prawdopodobne, by były bezpośrednio zagrożone wycinką, przekształcaniem przez człowieka i rozwojem zabudowy, jednak czynniki te mogą stanowić zagrożenie dla gatunku w przyszłości.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Zdjęcie martwego okazu
Kategoria:Szlarniki Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Fauna endemiczna Filipin Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1990 roku