Władysław Kwapiszewski (ur. 1882 w Kazimierzu Dolnym, zm. 11 maja 1938 w Warszawie) – polski architekt. thumb|245px|right|Budynek dworca w Chotyłowie thumb|245px|right|Budynek dworca w Białej Podlaskiej
Życiorys Studiował na wydziale architektury Technische Universität Dresden (Uniwersytetu Technicznego w Dreźnie), po ukończeniu nauki w 1910 przez dwa lata pozostawał w Niemczech. Do Warszawy powrócił na krótko w 1913, a następnie wyjechał do Moskwy, gdzie otrzymał pracę. Dwa lata później przeniósł się do Kijowa, gdzie razem z Czesławem Przybylskim, Romualdem Millerem i Alfonsem Emilem Gravierem projektował dla Ziem-Sojuzu obiekty wojskowe. Pod koniec 1918 powrócił do wolnej Polski, gdzie jako kierownik Polskich Kolejach Państwowych zaangażował się w projektowanie i nadzór nad odbudową zniszczonych dworców w Grodzisku Mazowieckim, Chotyłowie, Białej Podlaskiej. W 1922 został architektem miejskim we Włocławku, gdzie zaprojektował m.in. hale targowe i gmach gimnazjum żeńskiego im. Marii Konopnickiej. W 1928 przeniósł się do Łodzi, gdzie jako kierownik oddziału regulacji i pomiarów wydziału technicznego zarządu miejskiego i pomiarów opracował ogólny plan zagospodarowania miasta. W 1932 według projektu Władysława Kwapiszewskiego wybudowano Kościół Najświętszego Zbawiciela. W 1937 przeniósł się do Warszawy, gdzie otrzymał podobne stanowisko w urzędzie miasta. Zmarł rok później, pochowany na cmentarzu Bródnowskim (kw. 33A-VI-2).
Jego żoną była artystka malarka Julia Kwapiszewska, a córką tancerka i rzeźbiarka Danuta Kwapiszewska. thumb|245px|right|Grób rodziny Kwapiszewskich na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie
Bibliografia Stanisław Łoza, Architekci i budowniczowie w Polsce, Warszawa 1954, s. 165.
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Technicznego w Dreźnie Kategoria:Ludzie urodzeni w Kazimierzu Dolnym Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Urodzeni w 1882 Kategoria:Zmarli w 1938