Friedrich Kirchner (ur. 26 marca 1885 w ZöbigkerObecnie miejscowość wchodzi w skład miasta Markkleeberg., zm. 6 kwietnia 1960 w Fulda) – niemiecki generał, żołnierz obu wojen światowych, odznaczony Krzyżem Rycerskim z Liśćmi Dębu i Mieczami.
Życiorys W dniu 1 maja 1899 wstąpił do armii jako kandydat na oficera do 8 saskiego królewskiego pułku piechoty „Prinz Johann Georg”W 1906 roku pułk w związku powstaniem wspólnej armii niemieckiej zmienił nazwę na 107 pułk piechoty.. W 1906 roku został oficerem w tym pułku, gdzie służył do 1911 roku. W 1911 roku przeszedł do 17 pułku kawaleriiDawny 1 Królewski Saski pułk ułanów „Kaiser Franz Josef von Österreich, König von Ungarn”., gdzie był dowódcą szwadronu.
Po wybuchu I wojny światowej nadal dowodził szwadronem w 17 pułku ułanów. Wraz z pułkiem brał udział w walkach na froncie wschodnim, zajmując różne stanowiska w tym pułku.
Po zakończeniu I wojny światowej pozostał w wojsku będąc oficerem w 12 pułku kawalerii, gdzie służył do 1928 roku. W latach 1928–1932 był oficerem w sztabie 2 Dywizji Kawalerii Reichswehry we Wrocławiu. W 1932 roku został przeniesiony na stanowisko dowódcy szkoły pułkowej w 10 pułku kawalerii. W 1933 roku został dowódcą 11 pułku kawalerii w Prudniku i stanowisko to zajmował do 1935 roku. Wtedy został dowódcą nowo utworzonego zmotoryzowanego 1 pułku strzeleckiego, a w 1938 roku dowódcą 1 Brygady Strzelców.
Jako dowódca 1 Brygady Strzelców wchodzącej w skład 1 Dywizji Pancernej wziął udział w atak na Polskę w 1939 roku. Po zakończeniu walk nadal dowodził brygadą, a w dniu 17 listopada 1939 roku został dowódcą 1 Dywizji Pancernej, którą dowodził w kampanii francuskiej w 1940 roku a następnie w ataku na ZSRR w składzie Grupy Armii „Północ” na kierunku północnym.
15 listopada 1941 roku został dowódcą LVII Korpusu ArmijnegoKorpus ten w 1942 roku został przeformowany w LVII Korpus Pancerny, którym dowodził także po przekształceniu w korpus pancerny do końca wojny. Korpus ten walczył froncie wschodnim, na Węgrzech, a w końcowym okresie wojny na Śląsku i Łużycach.
Po kapitulacji III Rzeszy dostał się do niewoli amerykańskiej i przebywał w obozie jenieckim do 1947 roku. Po zwolnieniu z obozu zamieszkał w Fuldzie, gdzie zmarł.
Awanse podporucznik (Leutnant) (27 stycznia 1907) porucznik (Oberleutnant) (11 czerwca 1913) rotmistrz (Rittmeister) (24 czerwca 1915) major (Major) (1 lutego 1928) podpułkownik (Oberstleutnant) (1 grudnia 1932) pułkownik (Oberst) (1 listopada 1934) generał major (Generalmajor) (1 marca 1938) generał porucznik (Generalleutnant) (1 kwietnia 1940) generał wojsk pancernych(General der Panzertruppe) (1 lutego 1942)
Odznaczenia Krzyż Rycerski z mieczami i liśćmi dębu (26 stycznia 1945) Krzyż Rycerski z liśćmi dębu (12 lutego 1944) Krzyż Rycerski (20 maja 1940) Krzyż Żelazny kl. I (26 września 1917) Krzyż Żelazny kl. II (1 października 1914) Okucia do Krzyża Żelaznego kl. I (4 października 1939)W ten sposób było oznaczanie drugie nadanie Krzyża Żelaznego tej samej klasy, ale za działania w II wojnie światowej. Okucia do Krzyża Żelaznego kl. II (22 września 1939) Złoty Krzyż Niemiecki (22 kwietnia 1942) Krzyż Rycerski Orderu Wojskowego św. Henryka (19 lipca 1918) Krzyż Rycerski I klasy Orderu Albrechta z mieczami i koroną Krzyż Honorowy Weterana I wojny światowej Medal za Kampanię Zimową na Wschodzie 1941/1942
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Generałowie Wehrmachtu Kategoria:Oficerowie Armii Cesarstwa Niemieckiego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Rycerskim Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojskowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojskowym św. Henryka (Saksonia) Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Cesarstwo Niemieckie) Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona niemiecka) Kategoria:Uczestnicy kampanii francuskiej 1940 Kategoria:Uczestnicy walk na froncie wschodnim w II wojnie światowej Kategoria:Urodzeni w 1885 Kategoria:Zmarli w 1960 Kategoria:Odznaczeni Orderem Alberta Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Honorowym (III Rzesza)