Siarczan miedzi(I), , – nieorganiczny związek chemiczny z grupy siarczanów metali, sól kwasu siarkowego i miedzi na I stopniu utlenienia.
Otrzymywanie Można go otrzymać w reakcji siarczanu dimetylu z . Metoda ta została opisana po raz pierwszy w 1909 roku. Reakcja prowadzona w temperaturze 160 °C w atmosferze argonu daje produkt o wysokiej czystości (99%):
Proces należy zakończyć po 10 minutach, gdyż kontynuowanie reakcji, nawet przez 2 minuty, prowadzi do stopniowego rozkładu związku.
Siarczan miedzi(I) otrzymywano też w wyniku redukcji siarczanu miedzi(II), np. dwutlenkiem siarki w trójskładnikowym siarczanowym stopie eutektycznym (, , ) w temperaturze 580 °C:
Właściwości Krystalizuje w układzie rombowym. Przewodnictwo właściwe ciała stałego w temperaturze pokojowej wynosi 0,56 S/cm. Przewodnictwo to ma charakter jonowy, a przewodnictwo elektronowe jest na poziomie pomijalnym.
Jest związkiem wrażliwym na wilgoć, natomiast w suchym powietrzu jest trwały w temperaturze pokojowej. Z pomiarów przewodnictwa elektrycznego wynika, że powyżej 60 °C zaczyna ulegać rozkładowi (następuje gwałtowny wzrost oporu). Przy ogrzewaniu powyżej 320 °C ulega dysproporcjonowaniu do wielu produktów, reagujących następnie ze sobą. W zależności od warunków, sumaryczny zapis reakcji może być następujący:
lub
W roztworach wodnych także dysproporcjonuje, do siarczanu miedzi(II) i miedzi metalicznej:
Z tlenkiem węgla i amoniakiem tworzy stabilne związki kompleksowe, odpowiednio i , natomiast w reakcji z acetonitrylem powstaje nietrwały kompleks .
Przypisy
Miedzi(I), siarczan Kategoria:Nieorganiczne sole miedzi