Kościół św. Katarzyny – rzymskokatolicki kościół parafialny w Studzionce w gminie Pszczyna w powiecie pszczyńskim.
Historia Dawny kościół ze swoimi charakterystycznymi pięcioma wieżami na dzwonnicy, stojący na miejscu obecnego, istniał w Studzionce od XV wieku. Stara świątynia służyła do celów sakralnych do 9 lipca 1822 roku, kiedy to według przekazu została zniszczona przez pożar w oktawie Bożego Ciała. W związku z tym w 1827 roku proboszcz Baltazar Zimerman położył kamień węgielny pod budowę nowego, obecnego kościoła. Kościół został zbudowany przez budowniczego Heintzego z Ignatzdorfu (dzisiejszy Wełnowiec).
Po przerwie (z braku środków), wiosną 1833 roku podjęto dalszą budowę. 31 sierpnia 1834 roku poświęcono kościół w obecności księcia pszczyńskiego Ludwika von Anhalt-Köthen-Pleß a kazanie w języku polskim wygłosił proboszcz Antoni Szyszkowic z Ruptawy, które, wydane drukiem przez wydawnictwo Weilshäusera, przyniosło zysk nowemu kościołowi.
Za księdza Franciszka Długosza (1922–1939) przebudowano zwieńczenie wieży pokrywając ją obecnym cebulastym hełmem, założono instalację elektryczną, odnowiono wnętrze świątyni, ufundowano witraże i nowe dzwony. W latach 70. XX wieku kościół dostosowano do liturgii posoborowej. Za księdza Eryka Jureckiego (1996–2007) przeprowadzono generalny remont dachu, wzmocniono konstrukcję wieży i odrestaurowano wnętrze kościoła.
Architektura Jest to budowla o cechach późno klasycystycznych, zbudowana na planie prostokąta, murowana z cegły i otynkowana. Świątynia jest orientowana, jej podłużna oś jest zwrócona równoleżnikowo, zaś ołtarz znajduje się w jej wschodniej części. Z bryły kościoła wyodrębniają się nieco: wieża, prezbiterium i niska boczna dobudówka. Kościół jest murowany, ma dach siodłowy pokryty dachówką. Wieża wybudowana w 1924 roku w zachodniej części budynku i zakończona jest baniastym hełmem z tzw. latarnią. Na wieży umieszczono 4 dzwony.
Trzy ołtarze: główny – Wniebowzięcia NMP, z oryginalnym witrażem przedstawiającym wniebowzięcie Najświętszej Marii Panny, a także cenny krucyfiks z XVIII wieku, ku czci św. Jana Nepomucena oraz różańca świętego (uprzywilejowany papieskim „breve” z 3 września 1872). Droga krzyżowa kanonicznie została założona w 1884 roku przez dziekana Rasima. Pod koniec lat 20. XX w. do okien wstawiono witraże.
Przypisy Walter Krause, Grundriss eines Lexikons bildender Künstler und Kunsthandwerker in Oberschlesien von den Anfängen bis zur Mitte des 19. Jahrhunderts. [Bd. 1, 1933].
Bibliografia
Kościół Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny Kategoria:Kościoły w archidiecezji katowickiej Kategoria:Obiekty sakralne w gminie Pszczyna Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie pszczyńskim Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 1834