Metropolia płowdiwska – jedna z eparchii Bułgarskiego Kościoła Prawosławnego, z siedzibą w Płowdiwie. Jej obecnym ordynariuszem jest metropolita płowdiwski Mikołaj (Sewastijanow), zaś funkcje katedry pełni sobór Zaśnięcia Matki Bożej w PłowdiwieКатедрален храм "Успение Богородично" гр. Пловдив.
Zarys historii Metropolia płowdiwska została utworzona w strukturach Egzarchatu Bułgarskiego w 1872, dwa lata po jego powołaniu za zgodą władz tureckich. Działała równolegle z istniejącą w Płowdiwie eparchią Patriarchatu Konstantynopolitańskiego. Obejmowała parafie wiejskie, podczas gdy w Płowdiwie nadal rezydował biskup narodowości greckiej (służąc w cerkwi św. Mariny). Sytuacja taka utrzymywała się do 1906, gdy bułgarscy wierni zmusili greckiego hierarchę do wyjazdu z miastaI. Dimitrov, Bulgarian Christianity [w:] red. Parry K.: The Blackwell Companion to Eastern Christianity. Victoria: Blackwell Publishing, 2007, ss.57–61.. Od 1914 w Płowdiwie działa seminarium duchowne.
Po 1918 na terytorium metropolii osiedliła się znaczna grupa białych emigrantów rosyjskich. Metropolia przekazała im monaster Świętych Kirika i Julity w Gornim Wodenie, w którym Rosjanie utworzyli własną szkołę duchowną, jak również umożliwiła utworzenie etnicznie rosyjskiej parafii przy cerkwi św. Dymitra Sołuńskiego w Płowdiwie (rosyjski charakter cerkwi utrzymywał się do 1964).
Metropolia dzieli się na 9 okręgów (dekanatów), działa w nich 470 cerkwi (monasterskich i parafialnych).
Metropolici płowdiwscy Paisjusz (Zafirow), biskup płowdiwski od 1857 w jurysdykcji Patriarchatu Konstantynopolitańskiego, wziął udział w utworzeniu Egzarchatu Bułgarskiego, 1871 Panaret (Miszajkow), 1872–1883 Nataniel (Bojkikew), 1891–1906 Maksym (Pełow), 1906–1932 Cyryl (Konstantinow), 1938–1969, od 1953 równolegle sprawował urząd patriarchy Bułgarii Warłaam (Peszew), 1969–1986 Arseniusz (Czekandrakow), 1987–2006 Mikołaj (Sewastijanow), od 2007
Przypisy
*