Turzyca stopowata (Carex pediformis C.A.Mey.) – gatunek byliny z rodziny ciborowatych. Obszar występowania obejmuje środkowo-wschodnią Europę i rozległe obszary Azji położone w strefie umiarkowanej. W Polsce występuje w Ojcowskim Parku Narodowym, w Dolinie Będkowskiej oraz w Zapustach w Górach ŚwiętokrzyskichBąba W., Biderman A. W. Turzyca stopowata. s. 513-514. W: Polska Czerwona Księga Roślin, Kraków 2001..
Morfologia thumb|left|Kwiatostan Pokrój Roślina trwała, wysokości 30–40 cm, gęstodarniowa. Łodyga Wzniesiona, gładka. Liście Sinozielone, o szerokości 2 mm i długości ok. połowy łodygi, sztywne. Kwiaty Trzy kłosy. Górny kłos tylko z kwiatami męskimi, pozostałe z żeńskimi. Przysadki szydlaste, brunatne z zielonym grzbietem. Pęcherzyki krótsze od plew, 3 mm długości, na trzoneczku. Słupek o trzech znamionach. Owoce Orzeszek.
Biologia i ekologia Bylina, hemikryptofit. Występuje na murawach kserotermicznych z rzędu Festucetalia valesiacae. Kwitnie w maju.
Zmienność Gatunek zróżnicowany na cztery odmiany: Carex pediformis var. macroura (Meinsh.) Kük. – występuje od europejskiej części Rosji na zachodzie po Chiny na wschodzie oraz w Czechach Carex pediformis var. pediformis – rośnie od wschodniej Europy po Rosyjski Daleki Wschód Carex pediformis var. pedunculata Maxim. – występuje na dalekim wschodzie Rosji i w Korei Carex pediformis var. setifolia Kük. – rośnie w Chinach
Zagrożenia i ochrona Gatunek umieszczony w Polskiej czerwonej księdze roślin z kategorią CR (krytycznie zagrożony). Umieszczony także na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006) z kategorią E (wymierający – krytycznie zagrożony). W wydaniu z 2016 roku otrzymał kategorię CR (krytycznie zagrożony).
Przypisy
Kategoria:Ciborowate