Alaksandr Kanstancinawicz Kraucewicz (, , Aleksandr Konstantinowicz Krawcewicz; ur. 13 września 1958 w Łupaczach) – białoruski archeolog, historyk mediewista, w latach 1994–1995 pierwszy prorektor Grodzieńskiego Uniwersytetu Państwowego im. Janki Kupały, od 1999 roku wykłada na uczelniach na Białorusi i w Polsce; doktor nauk historycznych (odpowiednik polskiego stopnia doktora habilitowanego), profesor Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie i Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Białymstoku.
Życiorys Urodził się 13 września 1958 roku we wsi Łupacze, w rejonie mostowskim obwodu grodzieńskiego Białoruskiej SRR, ZSRR. W 1981 roku ukończył studia na Wydziale Historii Białoruskiego Uniwersytetu Państwowego (BUP). W latach 1981–1984 był aspirantem w Instytucie Archeologii Akademii Nauk ZSRR w Moskwie. Od 1985 roku pracował jako młodszy współpracownik naukowy w Instytucie Historii Narodowej Akademii Nauk Białorusi. W latach 1987–1994 był kierownikiem Wydziału Archeologiczno-Architektonicznego Białoruskiego Instytutu Restauracyjnego w Mińsku. W 1988 roku uzyskał stopień kandydata nauk historycznych (odpowiednik polskiego stopnia doktora). W latach 1994–1995 pełnił funkcję pierwszego prorektora Grodzieńskiego Uniwersytetu Państwowego im. Janki Kupały. W latach 1995–1999 był doktorantem na BUP. W latach 1996–1997 przechodził staż naukowy jako asystent w Instytucie Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1999 roku uzyskał stopień doktora nauk historycznych (odpowiednik polskiego stopnia doktora habilitowanego). W tym samym roku zaczął wykładać na białoruskich i polskich uczelniach oraz otrzymał tytuł profesora Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie (oddział w Rzeszowie). W 2001 roku uzyskał tytuł profesora Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Białymstoku. W 2005 roku został członkiem Związku Pisarzy Białoruskich. Pełni funkcję redaktora „Histarycznego Almanachu”.
Działalność naukowa W swojej pracy naukowej zajmuje się głównie badaniami kultury materialnej XIV–XVIII wieku miast, miasteczek i zamków części Poniemnia wchodzącej obecnie w skład Białorusi (Oszmiana, Grodno, Lida, Lubcza, Mir, Nowogródek i inne). Bada także początki Wielkiego Księstwa Litewskiego, jego historię polityczną w okresie od XIII do XVI wieku oraz procesy etniczne zachodzące na ziemiach współczesnej Białorusi od średniowiecza do czasów nowożytnych. W latach 1986–1987 prowadził badania archeologiczne na terenie Zamku w Lidzie, a w latach 1986–1988 na terenie Starego Zamku w Grodnie.
Odznaczenia Medal 100-lecia Białoruskiej Republiki Ludowej – 2019
Prace Książki
(2. wydanie Rzeszów, 2000);
.
Inne
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Wydziału Historii Białoruskiego Uniwersytetu Państwowego Kategoria:Białoruscy archeolodzy Kategoria:Białoruscy mediewiści Kategoria:Członkowie Związku Pisarzy Białoruskich Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni na Białorusi Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Białymstoku Kategoria:Odznaczeni Medalem 100-lecia Białoruskiej Republiki Ludowej Kategoria:Urodzeni w 1958 Kategoria:Prorektorzy uczelni