Konrad Latte (ur. 5 maja 1922 we Wrocławiu, zm. 21 maja 2005 w Berlinie) – niemiecki muzyk pochodzenia żydowskiego.
Urodził się i dorastał w rodzinie zasymilowanych Żydów, po wejściu w życie ustaw norymberskich jego rodzina była prześladowana. W 1943 udało mu się przedostać do Berlina, jego siostra Gabi zmarła na szkarlatynę, a rodzice zginęli w Auschwitz. Do końca wojny przebywał w ukryciu, do grona jego znajomych należeli kompozytor Gottfried von Einem, pastor Harald Poelchau, pianista Edwin Fischer, dyrygent Leo Borchard, dziennikarka Ruth Andreas-Friedrich i Anne-Lise Haich. Po zakończeniu wojny pracował jako akompaniator pianistów, a od 1949 do 1952 był dyrygentem w Cottbus, a następnie przez rok zajmował stanowisko dyrektora muzycznego w Budziszynie. W 1953 powrócił do Berlina, gdzie stworzył Berlin Baroque Orchestra, którą prowadził do 1997.
Przypisy
Bibliografia Peter Schneider „Und wenn wir nur eine Stunde gewinnen. Wie ein jüdischer Musiker die Nazi-Jahre überlebte”, Rowohlt, Berlin, . „Konrad Latte – Überleben unterm Hakenkreuz” (1999), Film dokumentalny w reżyserii: Irmgard von zur Mühlen. „Nachklänge – Jüdische Musiker in Deutschland nach 1945”, Anat Feinberg, Philo Verlag, Berlin – Wiedeń 2005, .
Linki zewnętrzne Peter Von Schneider „Konrad oder die liebe zur muzik” Der Spiegel 42/2000 Beate von Kosmala „Musiker auf der Flucht vor der Gestapo” Netzeitung, 2 września 2004
Kategoria:Niemieccy dyrygenci Kategoria:Niemieccy pianiści Kategoria:Ludzie urodzeni we Wrocławiu Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Zmarli w 2005 Kategoria:Niemieccy Żydzi ocalali z Zagłady