Zieleń miejska w Gliwicach
Parki Park im. Bolesława Chrobrego – 10,1341 ha Park Starokozielski – 5,9868 ha Park im. Fryderyka Chopina – 5,874554 ha Park Plac Grunwaldzki - 4,8533 ha Park Szwajcaria – 4,4442 ha
Lasy Lasy: Las Łabędzki Las Żernicki Las Żyznawa - las sosnowy. Lasy komunalny: Park Kultury i Wypoczynku – 197,6026 ha Las komunalny przy ul. Oriona Rezerwaty przyrody: Las Dąbrowa – 76,63 ha
Aleje i ulice Ulica Adama Mickiewicza – osiedle powstałe w pobliżu ulicy inspirowane było ideą miasta-ogrodu Ebenezera Howarda i do dzisiaj zachowało swój oryginalny kształt.
Inne Cmentarze – 44,8 ha (2010) Zieleńce – 101,65 ha (2010) Zieleń uliczna – 61,1 ha (2010) Zieleń osiedlowa – 278,5 ha (2010) Żywopłoty - 95370 m (2010)
Historia W XVI wieku część gliwickich murów przekształcono w ogrody, a w mieście znacznie zwiększyła się ilość zieleni.
W XVII wieku do Starych Gliwic należał Las Łabędzki, Las Dąbrowa oraz obecnie już nieistniejący las olchowy, ciągnący się od Niepaszyc do majątku Gardel. Wokół miasta rozciągały się ogrody, chmielniki i stawy hodowlane.
Archiwum rejencji opolskiej z lat 1814-17 wspomina, że lasy miejskie Gliwic składały się z trzech obwodów: Siorek, Stary Las i las Żernicki.
W drugiej połowie XIX wieku rozwój Gliwic oparto na koncepcji „miasta-ogrodu” – rejony zamieszkane miały być usytuowane wśród zieleni. Istotną rolę w tych planach odgrywała Palmiarnia Miejska i Las Miejski.
W 1945 roku zmieniono nazwy niemieckie na polskie: Stadtwald (las miejski) - Park Kultury i Wypoczynku Kaiser-Wilhelm Park - Park Bolesława Chrobrego
W 1992 roku utworzono lasy komunalne przy ul. Oriona i Chorzowskiej.
Przypisy
Kategoria:Geografia Gliwic