Xingyang Qingrang (; kor. 흥양청양 Hŭngyang Ch'ŏngyang; jap. Kōyō Seijō; wiet. Hưng Dương Thanh Nhường) – chiński mistrz chan ze szkoły guiyang.
Życiorys Żył i nauczał na górze Xingyang w Ezhou (obecnie jest to góra Jing w prowincji Hubei).
Był jednym z ostatnich mistrzów tej tradycji. Ostatecznie została ona wchłonięta przez szkołę linji.
Mnich spytał Xingyanga: „Jak to było wtedy w czasach przed pojawieniem się Dharmy Buddy, gdy Budda Najwyższej Mądrości i Przenikliwości siedział w medytacji przez dziesięć kalp zanim stał się buddą?” Xingyang powiedział: „Twoje pytanie rzeczywiście trafia w punkt.” Mnich powiedział: „Skoro on siedział w medytacji, dlaczego nie osiągnął drogi buddy?” Xingyang powiedział: „Ponieważ on nie stał się buddąAndy Ferguson. Zen’s Chinese Heritage. The Masters and Their Teachings, s. 290..”
Występuje w gong’anie 9 z Bezbramnej bramy.
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.
Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju. 36/9. Baizhang Huaihai (720–814) 37/10. Guishan Lingyou (771–853) szkoła guiyang 38/11. Jiufeng Zihui (bd) 38/11. Shuanfeng (bd) 38/11. Xiangyan Zhixian (zm. 898) 39/12. Hudou (bd) 39/12. Guang książę 38/11. Yangshan Huiji (814–890) 39/12/1. Sunji (bd) Korea; wprowadził szkołę guiyang do Silli 39/12. Nanta Guangyong (850–938) 40/13. Bajiao Huiqing (bd) koreański mistrz działający w Chinach 41/14. Xingyang Qingrang (bd)
Przypisy
Bibliografia Andy Ferguson. Zen’s Chinese Heritage. The Masters and Their Teachings. Wisdom Publications. Boston, 2000. s. 518. .
Kategoria:Mistrzowie chan epoki Tang