Shushan Kuangren (; kor. 소산광인 Sosan Kwangin; jap. Sozan Kyōnin; wiet. Sớ Sơn Khuôn Nhân; ur. 837, zm. 909) – chiński mistrz chan szkoły caodong. Znany jako „Wujek Karzeł”.
Życiorys Pochodził z Jizhou (obecnie w mieście Ji’an w prowincji Jiangxi). Uważany jest za ucznia i spadkobiercę mistrza chan Dongshana Liangjie, chociaż w poszukiwaniu oświecenia przebywał u wielu mistrzów.
Ostatecznie żył i nauczał na górze Shu. Ponieważ był bardzo niskiego wzrostu nazywano go „karłowatym nauczycielem”.
Kiedy był bliski śmierci, napisał poniższy wiersz: Moja droga leży poza błękitną pustką. Białe chmury nie mają miejsca płynąć. W świecie jest drzewo bez korzeni, Żółte liście są odsyłane z powrotem przez wiatrAndy Ferguson. Zen’s Chinese Heritage. The Masters and Their Teachings, s. 230..
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 patriarchy Indii i 1 patriarchy Chin.
Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju. 38/11. Dongshan Liangjie (807–869) Szkoła caodong 39/12. Sushan Kuangren (837–909) 40/13/1. Tongjin Kyŏngbo (868–948) Korea, szkoła tongni 40/13. Huguo Shoucheng (bd) 39/12. Qinglin Shiqian (bd) 39/12. Yuezhou Qianfeng (bd) 39/12. Longya Judun (835–923) 39/12. Qinshan Wensui (bd) 39/12. Caoshan Benji (840–901) 39/12. Yunju Daoying (zm. 902) 40/13/1. Chinch’ŏl Iŏm (869–936) Korea, szkoła sumi san 40/13. Tong’an Daopi (Daoying) (bd)
Przypisy
Bibliografia Andy Ferguson. Zen’s Chinese Heritage. The Masters and Their Teachings. Wisdom Publications. Boston, 2000. s. 518. .
Kategoria:Mistrzowie chan epoki Tang Kategoria:Urodzeni w 837 Kategoria:Zmarli w 909