Jingzhao Mihu (; kor. 경조미호 Kyŏngjo Miho; jap. Keichō Beiko; wiet. Kinh Triệu Mẽ Hò) – chiński mistrz chan ze szkoły guiyang.
Życiorys Prawdopodobnie był cudzoziemcem, gdyż „Mihu” znaczy „Mi Cudzoziemiec”. Był uczniem mistrza chan Guishana Lingyou. Nauczał w Jingzhao (była to inna nazwa stolicy Chang’an). Miał podobno wspaniałą brodę.
Mihu kazał mnichowi spytać Yangshana Huiji: „Czy w obecnych czasach jest autentyczne oświecenie czy też nie?” Yangshan powiedział: „To nie brak oświecenia, ale jak ktoś uniknie wpadnięcia w to, co jest drugorzędne?” Mnich powrócił do Mihu i opowiedział, co Yangshan mówił. Mihu zaaprobował to głęboko. Mihu posłał mnicha do Dongshana Lianjie: „Co masz do powiedzenia o tym?” Dongshan powiedział: „Musisz zmienić to i spytać go, wtedy się dowiesz.” Mihu zgodził się tymAndy Ferguson. Zen’s Chinese Heritage. The Masters and Their Teachings, s. 166..
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.
Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju. 36/9. Baizhang Huaihai (720–814) 37/10. Guishan Lingyou (771–853) szkoła guiyang 38/11. Lingyun Zhiqin (bd) 38/11. Liu Tiemo (bd) mistrzyni chan 38/11. Jingzhao Mihu (bd) 38/11. Jiufeng Zihui (bd) 38/11. Shuanfeng (bd) 38/11. Xiangyan Zhixian (zm. 898) 39/12. Hudou (bd) 39/12. Guang książę 38/11. Yangshan Huiji (814–890) 39/12/1. Sunji (bd) Korea; wprowadził szkołę guiyang do Silli 39/12. Nanta Guangyong (850–938) 40/13. Bajiao Huiqing (bd) koreański mistrz działający w Chinach 41/14. Xingyang Qingrang (bd)
Przypisy
Bibliografia Andy Ferguson. Zen’s Chinese Heritage. The Masters and Their Teachings. Wisdom Publications. Boston, 2000. s. 518. .
Kategoria:Mistrzowie chan epoki Tang