Tín Học (zm. 1190) – wietnamski mistrz thiền ze szkoły vô ngôn thông.
Życiorys Pochodził z Chu Minh w prefekturze Thiên Đức. Jego rodzinne nazwisko to Tô. Od kilku pokoleń jego rodzina wycinała w drewnianych blokach buddyjskie teksty do druku.
W młodości służył mistrzowi nazwiskiem Thanh Giới. W wieku trzydziestu dwu lat, razem z mistrzem Du, udał się do mistrza thiền Đạo Huệ na górę Tiên Du. Wtedy też został mnichem. Służył mistrzowi przez trzy lata. Po otrzymaniu przekazu Dharmy zaczął się w jego życiu okres wędrówek. Po jakimś czasie osiadł w klasztorze Quán Đỉnh na górze Không Lộ.
Prowadził ascetyczny tryb życia. Palił swoje palceTa ascetyczna praktyka występowała właściwie tylko w Wietnamie. przed posągiem Buddy ślubując przy tym: "Wędrowałem przez zanieczyszczony świat przez wiele eonów. Ślubuję nie tworzyć karmy, która zwiąże mnie z nim ponownie." Oddał się całkowicie praktyce trzech kontemplacjiWedług Sutry doskonałego oświecenia są nimi: 1. Śamatha - kontemplacja przez uspokojenie; 2. Samapatti - kontemplacja przez koncentrację; 3. Dhyana - kontemplacja przez medytację. Jadał tylko jeden posiłek dziennie. Szlachetnie urodzeni, urzędnicy dworscy i zwykli ludzie wykazywali szacunek dla niego przez służenie mu.
Dziewiątego dnia pierwszego miesiąca w pierwszym roku, canh thân, okresu Thiên Tư Gia Thụy, czyli w roku 1190, Tín Học ogłosił, że jest chory i wygłosił wiersz z ostatnią nauką dla uczniów: Tygrysy i pantery w górach Mają różne wzory i paski na swoich ciałach. Jeśli chcesz im powiedzieć na boku, Kurczak dziobie od środka skorupki, podczas gdy matka dziobie z zewnątrzCuong Tu Nguyen. Zen in Medieval Vietnam. A Study and Translation of the 'Thiền uyển tập anh'. Str. 140. Po wypowiedzeniu tego wiersza zmarł.
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.
Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju. 33/6. Huineng (638-713) 34/7. Nanyue Huairang (677-744) szkoła hongzhou 35/8. Mazu Daoyi (707-788) 36/9. Baizhang Huaihai (720-814) 37/10/1. Vô Ngôn Thông (759-826) Wietnam - szkoła vô ngôn thông 38/11/2. Cảm Thành (zm. 860) 39/12/3. Thiện Hội (zm. 900) 40/13/4. Vân Phong (zm. 956) 41/14/5. Khuông Việt (933-1011) 42/15/6. Đa Bảo (zm. po 1028) 43/16/7. Định Hương (zm. 1051) 44/17/8. Viên Chiếu (999-1090) 45/18/9. Thông Biện (zm. 1134) 46/19/10. Biện Tâi (bd) 46/19/10. Đạo Huệ (zm. 1173) 47/20/11. Tịnh Lực (1112–1175) 47/20/11. Trí Bảo (zm. 1190) 47/20/11. Trường Nguyên (1110–1165) 47/20/11. Minh Trí (zm. 1196) 48/21/12. Quảng Nghiêm (1122–1190 49/22/13. Thường Chiếu (zm. 1203) 50/23/14. Thông Thiền (zm. 1228) laik 51/24/15. Tức Lự (bd) 52/25/16. Ứng Vương (bd) laik 50/23/14. Thần Nghi (zm. 1216) 51/24/15.. Ẩn Không (bd) 47/20/11. Tín Học (zm. 1190) 47/20/11. Tịnh Không (1091–1170) 47/20/11. Dại Xả (1120–1180) 44/17/8. Cứu Chỉ 44/17/8. Bảo Tính (zm. 1034) 44/17/8. Minh Tâm (zm. 1034) 43/16/7. Thiền Lão 44/17/8. Quảng Trí 45/18/9. Mãn Giác (1052–1096) 46/19/10. Bổn Tịnh (1100–1176) 45/18/9. Ngộ Ấn (1020–1088)
Bibliografia Cuong Tu Nguyen. Zen in Medieval Vietnam. A Study and Translation of the 'Thiền uyển tập anh'. University of Hawai'i Press, Honolulu. 1997. Str. 481.
Przypisy
Kategoria:Mistrzowie thiền Kategoria:Urodzeni w XII wieku Kategoria:Zmarli w 1190