mały|250px|Zgodnie z teologią typiczną, Izaak jest typem Chrystusa, którego własny ojciec złożył w ofierze Typ – określenie w teologii chrześcijańskiej oraz egzegezie biblijnej, dotyczące różnych zagadnień, wydarzeń, osób lub obiektów ze Starego Testamentu, które są traktowane jako zapowiedź tego co miało nastąpić w Nowym Testamencie.

W najszerszym ujęciu teorii typologii, główny sens Starego Testamentu jest postrzegany jedynie przez dostarczanie typów dla Chrystusa i jego doktryny. Teoria ta sięga początków pierwotnego Kościoła, była bardzo popularna w późnym średniowieczu i nadal jest popularna, szczególnie w kalwinizmie. Najbardziej zauważalna jest obecnie w Kościele prawosławnym, gdzie typologia jest nadal powszechnym narzędziem egzegetycznymA Study of Biblical Typology (Wayne Jackson, Christian Courier).

Św. Paweł pisze w jednym ze swych listów o sensie typicznym wydarzeń narodu wybranego podczas wędrówki do Ziemi Obiecanej:

Przykłady ofiara Abrahama z syna – typ śmierci Chrystusa wybawienie Żydów z Egiptu – typ ery mesjańskiej przejście przez Morze Czerwone – typ chrztuhttp://www.wtl.us.edu.pl/ssht/19-20/SSHT_19-20%281986-87%2941-64.pdf manna na pustyni i woda wyprowadzona ze skały – typ Eucharystii Mojżesz – typ Chrystusa Jozue kontynuujący misję Mojżesza – typ tego, że Ewangelia jest kontynuacją Starego TestamentuM. A. Tabet, Introduccion a Antiguo Testamento. Palabra, Madryt 2008. s. 271 wejście Izraelitów do Ziemi Obiecanej – typ powrotu do ostatecznej ojczyzny przez chrzest zniszczenie Jerycha – typ ruiny władzy szatana zbawienie rodziny Rachab – zapowiedź powołania pogan do Kościoła Jezusa Jonasz – typ Chrystusa

Antytyp Antytypem w teologii i biblistyce nazywa się zagadnienie, wydarzenie, osobę lub obiekt z Nowego Testamentu, którego zapowiedzią był typ. Na przykład w 1 P 3, 21 chrzest nazwany jest antytypem uratowania Noego z wód potopu.

Para słów typ-antytyp wyraża związek między obrazami ze Starego Testamentu a rzeczywistością Nowego Testamentu.

Nazwa Określenie typ pochodzi od greckiego τύπος (uderzenie, odbicie, obraz, posąg, forma, model), określającego odwzorowanie wizerunku osoby lub rzeczy np. na monecie czy obrazieLiddell and Scott's Greek-English Lexicon, Oxford 1871.

Przypisy

Kategoria:Biblia Kategoria:Teologia katolicka