Gajusz Skryboniusz Kurion (ur. między 162 a 157 p.n.e., zm. ok. 110 p.n.e.) – rzymski mówca i polityk z II wieku p.n.e., pretor w 121 p.n.e. Dla odróżnienia od swego syna i wnuka zwany jest Kurionem-dziadkiem (avus).
Gajusz Skryboniusz Kurion był pretorem w 121 p.n.e. Bronił Serwiusza Fulwiusza Flakkusa, konsula w 135 p.n.e., oskarżonego o kazirodztwo (de incestu), być może w związku z oskarżeniem o złamanie ślubów czystości grupy westalek. Cyceron uznawał go za najwybitniejszego mówcę swoich czasów, lecz w jego czasach już zapomnianego. Wymienił go wśród takich mówców jemu współczesnych jak: Marek Skaurus, Publiusz Rutyliusz i Gajusz Grakchus. Był ojcem Gajusza Skryboniusza Kuriona, konsula w 76 p.n.e. również uznawanego przez Cycerona za wybitnego mówcę. Zmarł, gdy jego syn był jeszcze chłopcem.
Przypisy . . . . .
Bibliografia
Kategoria:Rzymscy politycy Kategoria:Urodzeni w II wieku p.n.e. Kategoria:Zmarli w II wieku p.n.e.