Dymitr Samuel Połubiński herbu Jastrzębiec odmienny (zm. 8 sierpnia 1687), książę, wojewoda nowogródzki, podczaszy słonimski.

Biografia Syn Michała (zm. 1651), sędziego ziemskiego słonimskiego i Elżbiety z domu , ojciec Leona Kazimierza (zm. 1726), posła i ciwuna twerskiego.

Uczestniczył w elekcji Władysława IV (1632). W marcu 1640 został podczaszym słonimskim po zmarłym bracie Mikołaju. W 1655 był deputatem powiatu słonimskiego do Trybunału Litewskiego.

17 października 1655 r. złożył przysięgę na wierność carowi Aleksemu MichajłowiczowiКрестоприводная книга Великого Княжества Литовского 1655 г., w: Памятники истории Восточной Европы. Источники 15-17 вв. Том 4, Moskwa-Warszawa 1999, s. 51-117..

Służbę wojskową rozpoczął w czasie potopu jako porucznik chorągwi husarskiej Marcjana Ogińskiego.

W 1657 podpisał w Prużanie instrukcję poselską armii litewskiej, popierając hetmana Pawła Sapiehę przeciw hetmanowi Wincentemu Gosiewskiemu. W 1659 mianowany chorążym słonimskim, a ok. 1660 marszałkiem słonimskim. Służył następnie w królewskiej chorągwi husarskiej, uczestnicząc prawdopodobnie w kampanii 1660 r. i bitwach pod Połanka oraz nad Basią. W latach 1663–1664 brał udział w wyprawie przeciw Moskwie, a po jej niepowodzeniu w rajdzie na jej terytorium. Od 1664 przebywał głównie w Mińsku, dowodząc wojskami prawego skrzydła armii litewskiej. W 1665 wziął udział w walkach z rokoszanami Jerzego Lubomirskiego. Po rozwiązaniu chorągwi zakończył służbę wojskową. Był posłem na sejm 1667 r. i deputatem do zapłaty wojsku. Uzyskał potwierdzenie dóbr Szulaki. Uczestniczył w elekcji Michała Korybuta Wiśniowieckiego i podpisał jego przysięgę (1669). Około 1670 został wojewodą nowogródzkim, dzięki związkom politycznym z Aleksandrem Hilarym Połubińskim, z którego ramienia był wiceekonomem brzeskim, dzierżawcą kluczy poleskiego i krzywowierzbskiego w .

Dwukrotnie żonaty. Poślubił córkę Wiktoryna Stadnickiego, kasztelana przemyskiego, Konstancję. Z małżeństwa przyszło na świat liczne potomstwo - 18 dzieci. Druga żona Petronela Tyszkiewiczówna, córka Piotra, kasztelana smoleńskiego. Spośród jedenastu córek cztery wstąpiły do zakonu brygidek (Elżbieta była przełożoną klasztoru w Wilnie), cztery wyszły za mąż: wśród nich Konstancja – żona , sędziego ziemskiego wileńskiego i syna Aleksandra Kazimierza Wołłowicza, oraz Eufrozyna – żona primo voto Aleksandra Michała Korsaka, wojskiego mścisławskiego; 2. v. Teofila Olędzkiego, marszałka wołkowyskiego.

Przypisy

Bibliografia "Polski Słownik Biograficzny" (tom 27, str. 365)

Kategoria:Podczaszowie ziemscy (województwo nowogródzkie) Dymitr Samuel Połubiński Kategoria:Deputaci świeccy Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego (województwo nowogródzkie) Kategoria:Chorążowie słonimscy Kategoria:Marszałkowie słonimscy Kategoria:Senatorowie świeccy I Rzeczypospolitej Kategoria:Senatorowie za panowania Jana III Sobieskiego Kategoria:Urzędnicy ziemscy I Rzeczypospolitej Kategoria:Wojewodowie nowogródzcy (I Rzeczpospolita) Kategoria:Wykonawcy przysięgi na wierność carowi Aleksemu I Romanowowi (1655) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-rosyjskiej 1654–1667 (strona polska) Kategoria:Elektorzy Władysława IV Wazy Kategoria:Elektorzy Michała Korybuta Wiśniowieckiego Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1667 Kategoria:Zmarli w 1687