thumb|Grób Brunona Romiszewskiego na Starych Powązkach Brunon Romiszewski (ur. 3 listopada 1892 w Kudryńcach, zm. 17 lipca 1986 w Warszawie) – generał brygady Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Brunon Romiszewski urodził się 3 listopada 1892 roku w Kudryńcach, w rodzinie Kaliksta Prospera Ambrożego (1854–1917) i Józefy z Wolskich (1872–1950). Do 1911 roku skończył siedem klas szkoły realnej w Płoskirowie, po czym został powołany do służby w rosyjskiej armii, gdzie po rocznym kursie został kapralem, a wkrótce chorążym służby stałej. Oficer brygady artylerii. Od 1914 roku w 42 Brygadzie Artylerii. W 1916 roku awansował na porucznika. Kontuzjowany w walkach na froncie austriackim. Od 29 października 1916 roku oficer baterii w 31 dywizjonie artylerii ciężkiej. 1 grudnia 1917 roku przeszedł z dywizjonem do II Korpusu Polskiego na Wschodzie generała lejtnanta Józefa Dowbor-Muśnickiego, gdzie został dowódcą 2. baterii. Podczas bitwy pod Kaniowem wzięty do niemieckiej niewoli, z której zbiegł i 1 października 1918 roku wstąpił do 4 Dywizji Strzelców Polskich na Kubaniu, w której został dowódcą baterii w 19 dywizjonie artylerii lekkiej.

Po przebiciu się do Polski służył w 1 Dywizji Litewsko-Białoruskiej. 1 lipca 1919 roku został dowódcą baterii w 10 pułku artylerii polowej, a 11 grudnia 1919 roku dowódcą dywizjonu artylerii w 1 pułku artylerii polowej. W 1920 roku awansował na kapitana. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. 13 sierpnia 1920 roku został ranny pod Radzyminem i odesłany do szpitala w Łodzi, skąd wrócił na front 1 września.

16 marca 1921 roku został zastępcą dowódcy 19 pułku artylerii polowej w Nowej Wilejce. W 1922 roku awansowany na majora. Od 20 lipca 1923 roku komendant Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii przy Dowództwie Okręgu Korpusu w Grodnie. W styczniu 1924 roku na kursie artyleryjskim w Szkole Strzelań Artylerii w Poznaniu. W lipcu 1924 roku został przesunięty w 19 pułku artylerii polowej ze stanowiska dowódcy I dywizjonu na stanowisko kwatermistrza. W grudniu 1925 roku został przesunięty ze stanowiska dowódcy II dywizjonu na stanowisko dowódcy I dywizjonu. 14 października 1926 roku został przeniesiony do 2 pułku artylerii polowej Legionów w Kielcach na stanowisko zastępcy dowódcy pułkuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 44 z 14 października 1926 roku, s. 356.. 23 maja 1927 roku został wyznaczony na stanowisko dowódcy 14 dywizjonu artylerii konnej w BiałymstokuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 15 z 23 maja 1927 roku, s. 147.. Na pułkownika awansował ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 roku w korpusie oficerów artylerii. 28 stycznia 1931 roku otrzymał przeniesienie na stanowisko dowódcy 15 Wielkopolskiego pułku artylerii polowej w Bydgoszczy, który 31 grudnia tego roku został przemianowany na 15 Wielkopolski pułk artylerii lekkiejDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 14.Rocznik Oficerski 1932, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1932, s. 176, 683.. Od stycznia do marca 1933 roku na kursie wyższych dowódców w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie. Od 22 grudnia 1934 roku zastępca dowódcy Obszaru Warownego „Wilno” w Wilnie. Od marca 1936 był szefem sztabu w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr X. Od 30 lipca 1938 roku drugi dowódca piechoty dywizyjnej 12 Dywizji Piechoty w Tarnopolu. Od 27 lipca 1939 roku szef Departamentu Artylerii Ministerstwa Spraw Wojskowych.

W okresie II RP został osadnikiem wojskowym w osadzie Ulino (powiat dziśnieński).

Po wybuchu II wojny światowej, 20 września 1939 roku został internowany w Rumunii, w obozie Călimănești. Od 16 lutego 1941 roku do 1 kwietnia 1945 roku przebywał w niemieckiej niewoli, w Oflagu VI B Dössel.

Po powrocie do kraju został, mimo zastrzeżeń ze strony Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej, przyjęty do służby w Wojsku Polskim i mianowany inspektorem artylerii w Dowództwie Okręgu Wojskowego Nr 1 w Warszawie. 30 grudnia 1945 roku został zweryfikowany w stopniu pułkownika artylerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 roku. Prezydent RP Bolesław Bierut zarządzeniem z 10 lipca 1948 roku awansował go na generała brygady ze starszeństwem z dniem 22 lipca 1948 roku w korpusie generałów.

24 września 1948 roku został aresztowany i do kwietnia 1949 roku więziony w Warszawie. 6 maja 1949 roku Sąd Honorowy dla Generałów przy Ministrze Obrony Narodowej wystąpił z wnioskiem o obniżenie mu stopnia za rzekome wzywanie na odprawie w Orzyszu w lipcu 1948 roku do fałszowania i naciągania wyników strzelań artyleryjskich podległych jednostek. 10 maja 1949 roku Minister Obrony Narodowej, marszałek Polski Michał Rola-Żymierski przychylił się do tego wniosku i obniżył mu stopień wojskowy do pułkownika oraz zwolnił go z zawodowej służby wojskowej. Od czerwca 1949 roku do lipca 1958 roku pracował w budownictwie przemysłowym w Przedsiębiorstwie Urządzeń Geodezyjnych w Warszawie. Po odwołaniu się od niesłusznej decyzji, 2 maja 1957 roku przywrócono mu stopień generała brygady. Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim (kwatera 75-3-30).

Życie prywatne Mieszkał w Warszawie. Od 18 lutego 1928 był żonaty z Kazimierą Anną Zofią z Jakubkiewiczów (1905–1984). Małżeństwo miało córkęJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990 t. III:M–S, Toruń 2010, s. 317–319. Marię Danutę Bogdanę (ur. 1931).

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3592 – 15 marca 1921 Krzyż Niepodległości – 25 lipca 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 11 listopada 1936 „za zasługi w służbie wojskowej”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 1968 Krzyż Walecznych pięciokrotnie, po raz pierwszy w 1921„Na wniosek gen. br. Hallera Józefa za męstwo i odwagę wykazane w bitwie Kaniowskiej w składzie b. II Korpusu Wschodniego w dniu 11.5.18 r.”, Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2098 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 42, s. 1671) Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”. Krzyż Zasługi Wojsk Litwy Środkowej – 1926Rozporządzenie Ministra Spraw Wojskowych G.M.I.L. 1254 z 1926 r. (Dziennik Personalny z 1926 r. Nr 12, s. 70) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka za Rany i Kontuzje Odznaka pamiątkowa dywizjonów artylerii konnej II RP Medal Zwycięstwa („Médaille Interalliée”) (zezwolenie Naczelnika Państwa w 1921)Decyzja Naczelnika Państwa z 12 grudnia 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 9, s. 268)

Przypisy

Bibliografia

Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990 t. III:M–S, Toruń 2010, s. 317–319.

Kategoria:Dowódcy 14 Dywizjonu Artylerii Konnej Kategoria:Dowódcy 15 Wielkopolskiego Pułku Artylerii Lekkiej Kategoria:Dowódcy piechoty dywizyjnej 12 Dywizji Piechoty (II RP) Kategoria:Generałowie brygady ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Jeńcy Oflagu VI B Dössel Kategoria:Kwatermistrzowie oddziałów artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Kudryńcach Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (pięciokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojsk Litwy Środkowej Kategoria:Odznaczeni Odznaką za Rany i Kontuzje Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie II Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Oficerowie 2 Pułku Artylerii Lekkiej Legionów Kategoria:Oficerowie 19 Pułku Artylerii Lekkiej Kategoria:Osadnicy wojskowi II Rzeczypospolitej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Pułkownicy artylerii II Rzeczypospolitej Brunon Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Radzyminem (1920) Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Wojskowi związani z Białymstokiem Kategoria:Zmarli w 1986 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego internowani w Călimănești