mały|Podział Meklemburgii między Jana I i jego braci Jan I (ur. przed 1211, zm. 1 sierpnia 1264) – książę Meklemburgii od 1227.
Życiorys Jan był synem Henryka Borwina II i Krystyny, córki króla Szwecji Swerkera II Młodszego. Wstąpił na tron meklemburski po śmierci swego dziadka, Henryka Borwina IHenryk Borwin I zmarł 28 stycznia 1227; Henryk Borwin II zmarł krótko wcześniej – 5 czerwca 1226. Początkowo rządy opiekuńcze sprawowała matka, jednak już w 1229 dokonany został podział Meklemburgii między Jana i jego młodszych braci: Jan otrzymał główną część, otrzymał Rostock, – Werle, a – Parchim. Zapoczątkowane zostały w ten sposób cztery linie dynastii meklemburskiej, a ponowne zjednoczenie kraju nastąpiło po wielu dziesiątkach lat. Dzięki zwycięstwie w bitwie pod Bornhöved Meklemburgia w 1227 została uwolniona spod duńskiego zwierzchnictwa, odtąd jednak ubiegali się o nie książęta Saksonii-Lauenburg i hrabiowie Holsztynu. Nadał prawa miejskie Güstrow. Uzyskał część terytorium należących wcześniej do brata Przymysława, a także część terytorium hrabstwa Schwerinu.
Rodzina Żoną Jana była Luitgarda z Hennebergu. Z małżeństwa tego pochodziło siedmioro dzieci: Henryk I Pielgrzym (1230?-1302), książę Meklemburgii, Albrecht I (?-1265), współregent Meklemburgii, Mikołaj III (?-1289/90), współregent Meklemburgii, Jan II (?-1299), współregent Meklemburgii, Poppon (?-przed 1264), Herman (?-przed 1273), kanonik w Schwerinie, Elżbieta (?-przed 1280), żona hrabiego Holsztynu Gerarda I.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dynastia meklemburska Kategoria:Władcy Meklemburgii Kategoria:Urodzeni w XIII wieku Kategoria:Zmarli w 1264