Marian Franciszek Malinowski (ur. 18 października 1925, zm. 26 października 1993) – polski historyk ruchu robotniczego, doktor habilitowany, badacz historii Polskiej Partii Robotniczej. Jego najważniejszą książką jest Geneza PPR (1972).
Życiorys Pochodził ze Śląska z rodziny górniczej, mającej związki z ruchem komunistycznym jeszcze przed wojną. W czasie II wojny światowej pracował w różnych zakładach jako robotnik. W 1945 roku ukończył Centralną Szkołę Oficerów Polityczno-Wychowawczych w Łodzi. W 1945 roku wstąpił do PPR (od 1948 PZPR). W latach 1945–1947 pracował Zarządzie Wojewódzkim Związku Walki Młodych we Wrocławiu, w latach 1947–1948 jako przewodniczący Zarządu Miejskiego ZWM we Wrocławiu.
W 1948 roku zdał maturę. W latach 1948–1952 działał w Powszechnej Organizacji „Służba Polsce” (w Komendzie Wojewódzkiej we Wrocławiu i Katowicach), w tym samym okresie był również szefem Zarządu Wojewódzkiego Sił Powietrznych we Wrocławiu. W 1952 przeniósł się do Warszawy, gdzie w latach 1952–1956 był pracownikiem Instytutu Kształcenia Kadr Naukowych/Instytutu Nauk Społecznych. W 1956 obronił pracę magisterską w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego.
Od 1956 zatrudniony w Wydziale Historii Partii, a następnie w Zakładzie Historii Partii przy KC PZPR, gdzie pracował do 1971. W 1968 roku obronił pracę doktorską Komuniści polscy po rozwiązaniu KPP (IX 1939-VI 1941), napisaną pod kierunkiem Czesława Madajczyka. Od 1971 roku był wykładowcą w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR, w 1984 przekształconej w Akademię Nauk Społecznych. Habilitował się w 1979 roku na podstawie pracy Dzieje konspiracyjnej Polskiej Partii Robotniczej. Odszedł na emeryturę w 1987 rokuTadeusz Rutkowski, Nauki historyczne w Polsce 1944-1970. Zagadnienia polityczne i organizacyjne, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2007, s. 503, przyp. 179, .
Został pochowany na Cmentarzu Północnym w Warszawie.
Wybrane publikacje Szkice z dziejów polskiego ruchu robotniczego w latach okupacji hitlerowskiej. Cz. 1, Komuniści polscy w walce o odbudowę rewolucyjnej partii i program wyzwoleńczy, październik 1939 – styczeń 1942, Warszawa: Zakład Historii Partii przy KC PZPR 1960 W obronie stolicy, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1960 Niektóre problemy współczesnego syjonizmu, Warszawa: SOPP Komitetu Warszawskiego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej 1968 Geneza PPR, Warszawa: Książka i Wiedza 1972, wyd. drugie 1975 Marceli Nowotko, Warszawa: Iskry 1976 Deklaracja programowa PPR „O co walczymy?”, Lublin: Wydawnictwo Lubelskie 1979 Geneza Polski Ludowej: wybrane problemy Warszawa: Akademia Nauk Społecznych 1986
Wyróżnienia Nagroda indywidualna RSW „Prasa-Książka-Ruch” (1984)Lista nagród indywidualnych i zespołowych RSW, "Rzeczpospolita", nr 172, 20 lipca 1984, s. 2. Nagroda "Trybuny Ludu" (zespołowa) za pracę "Polska Partia Robotnicza. Dokumenty programowe 1942-1948" (1985)Nagrody "Trybuny Ludu" 1985 r., "Trybuna Ludu", nr 144, 22 czerwca 1985, s. 2. Nagroda im. Ludwika Waryńskiego (1986, wspólnie z Norbertem Kołomeczykiem) za monografię "Polska Partia Robotnicza 1942-1948" (Książka i Wiedza, wyd. I 1986)Nagrody im. Ludwika Waryńskiego, "Życie Warszawy", nr 103, 3 maja 1986, s. 2.
Przypisy
Bibliografia Tomasz Siewierski, Komuniści i historycy. Polski ruch robotniczy w badaniach uczonych w PRL – wybrane aspekty [w:] Partia komunistyczna w Polsce. Struktury – ludzie – dokumentacja, pod red. Dariusza Magiera, Lublin – Radzyń Podlaski 2012, s. 463-479. Tadeusz Rutkowski, Nauki historyczne w Polsce 1944-1970. Zagadnienia polityczne i organizacyjne, Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego 2007, s. 503, przyp. 179.
Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Laureaci nagrody „Trybuny Ludu” Kategoria:Polscy historycy ruchu robotniczego Kategoria:Zmarli w 1993 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR Kategoria:Pochowani na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie