Artemisia judaica L. – gatunek roślin z rodziny astrowatych (złożonych). Rośnie naturalnie na Saharze, w Algierii, Libii, Czadzie, Egipcie, Izraelu oraz Arabii Saudyjskiej.
Morfologia Pokrój Krzew. Gałązki są szarawe i owłosione. Dorasta do 30–80 cm wysokości. Liście Są zmienne. Na wegetatywnych pędach mają szeroko jajowaty kształt. Kwiaty Zebrane we wiechach. Mają żółtą barwę. Owoc niełupki o odwrotnie jajowatym kształcie. Są nagie i prążkowane.
Biologia i ekologia Naturalnymi siedliskami są uedy oraz kamieniste równiny pustynne. Jest przystosowana do życia na półpustyniach. Podczas upalnej pogody zrzuca dolne liście, górne pokryte kutnerem odbijają światło słoneczne chroniąc roślinę przed nadmierną transpiracją.
Zmienność Znany jest jeden podgatunek w obrębie tego gatunku: Artemisia judaica subsp. sahariensis (L.Chevall.) Maire
Zastosowanie Cała roślina ma gorzki smak, który spowodowany jest przez laktony sekwiterpenowe. Jej korzenny aromat wykorzystuje się do aromatyzowania niektórych rodzajów alkoholi i win typu wermut. Jest rośliną leczniczą, w odpowiedniej dawce pobudza i poprawia nastrój, używana jest także jako lek na robaki i dolegliwości żołądkowe. W zbyt dużej dawce jest trująca.
Obecność w kulturze Według badaczy roślin biblijnych dwa gatunki bylicy: Artemisia herba-alba oraz Artemisia judaica są rodzime dla Ziemi Świętej i są wielokrotnie wymieniane w Biblii (Lm 3,15-19; Jr 9,14; 23,15; Ap 8,11). Ich gorzki smak symbolizuje przykrości, niedolę, odrzucenie przez Boga, cierpienia i sąd. Np. w Lamentacjach (Lm 3,19) jest zdanie: "Wspomnienie udręki i nędzy – to piołun i trucizna". W Biblii cytowane są także jako wyraz zgorzknienia z powodu niesprawiedliwości (Am 5,7; 6,12; Prz 5,4).
Przypisy
Kategoria:Asteroideae Kategoria:Rośliny biblijne Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza