Proturentomon minimum – gatunek pierwogonka z rzędu Acerentomata i rodziny Protentomidae.
Taksonomia Gatunek ten opisany został w 1908 roku przez Antonia Berlese jako Acerentomon minimum.
Opis Długość wyciągniętego ciała 900 μm (0,9 mm). Długość przedniej stopy mierzonej bez pazurka 46 μm. Narządy gębowe typu protentomoidalnego. Żuwaczki silniejsze niż u Acerentomidae, lecz ze spiczastym wierzchołkiem. Szczęki z dwiema smukłymi sensillae i pęczkiem końcowym. Labium z pęczkiem i 4 innymi szczecinkami. Kanał gruczołów szczękowych z "kielichem" ("calyx") jako pęcherzem. Pseudooczka z długim "drążkiem" ("lever"). Wszystkie 4 szczecinki linii pseudooczkowej umieszczone między pseudooczkami. Na przednich stopach obecne wszystkie sensillae z wyjątkiem t1, wszystkie dość szerokie i ścięte ku wierzchołkowi w wyraźne żeberko. Pazurek przednich odnóży z małym ząbkiem środkowym. Pazurki odnóży środkowych i tylnych łódkowate z tunikowatymi płatkami. Pierwsza i druga para odnóży odwłokowych z pęcherzykiem końcowym i 4 szczecinkami, a trzecia bez pęcherzyka i z 2 szczecinkami: długą przedwierzchołkową i krótką wierzchołkową. Łuska genitalna samic (squama genitalis) z dwoma nieco spiczastymi, gałkowatymi acrostyli.
+ Wzór chetotaksji odwłoka I II, III IV, V, VI VII VIII IX X XI telson terga: sterna:
Występowanie Gatunek ten wykazany został z wielu krajów Europy i Nowej Zelandii. W Europie znany z Grecji, Włoch, Luksemburga, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Wielkiej Brytanii, Polski, Rosji, Bośni, Czech i Słowacji. Na Nowej Zelandii jest jedynym przedstawicielem rodzaju.
Przypisy
Kategoria:Protentomidae Kategoria:Pierwogonki Europy Kategoria:Pierwogonki Nowej Zelandii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1908 roku