Lech Owron (ur. 6 lipca 1893 w Radomiu, zm. 9 czerwca 1965 w Katowicach) – polski aktor filmowy.
Życiorys Był absolwentem Szkoły im. Rontalera w Warszawie. Studiował też górnictwo w Mons (Belgia). Podczas I wojny światowej przebywał w Rosji. Po powrocie do kraju w 1919 roku był został dyrektorem nowo powstałego "Qui Pro Quo". Przez jakiś czas pracował jako urzędnik bankowy. W 1925 roku zadebiutował jako aktor w filmie Wampiry Warszawy. Od tego czasu grywał w filmach, głównie czarne charaktery. Znużony pracą aktora ponownie zatrudnił się jako urzędnik. W 1937 roku znowu jednak pojawił się na ekranie w filmie O czym marzą kobiety. Nie był to jednak udany powrót, a brak poważniejszych propozycji zakończył jego karierę po zagraniu epizodów w dwóch kolejnych filmach. Po II wojnie światowej sporadycznie występował głównie na deskach teatrów.
Filmografia 1925 – Wampiry Warszawy. Tajemnica taksówki nr 1051 – Baron Kamiłow 1926 – Czerwony błazen – Prokurator Gliński 1927 – Orlę – Janosik 1928 – Ludzie dzisiejsi – Herbutt, dyrektor koncern 1928 – Romans panny Opolskiej 1929 – Szlakiem hańby 1930 – Niebezpieczny romans 1931 – Cham 1931 – Rok 1914 1932 – Szyb L-23 1932 – Niebezpieczny romans 1933 – Szpieg w masce 1937 – O czym marzą kobiety – krupier 1937 – Pan redaktor szaleje 1937 – Dorożkarz nr 13 1960 – Krzyżacy – komtur
Linki zewnętrzne Biografia aktora na FilmPolski.pl
Kategoria:Polscy aktorzy filmowi Kategoria:Polscy aktorzy teatralni Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1965 Kategoria:Ludzie urodzeni w Radomiu