Witold Skalski (ur. 28 listopada 1879 w Podmojscach, zm. 25 lipca 1961 w Poznaniu) – profesor Akademii Handlowej w Poznaniu.
Życiorys Życie prywatne Był synem Leopolda, właściciela ziemskiego oraz Stefanii z KiernickichZwiązek małżeński zawarli w 1872, zob. informację na portalu Genealogii Potomków Sejmu Wielkiego. Od 1906 był żonaty ze Stefanią Heleną z Furmankiewiczów (1886–1980), z którą miał dzieci: Jadwigę (ur. 1907), Mariana (1910–1941), Jerzego (ur. 1913) i Barbarę (1933–2016). Zmarł 25 lipca 1961 w Poznaniu. Pochowany w grobie rodzinnym na cmentarzu komunalnym Junikowo (pole 17-3).
Wykształcenie, praca zawodowa i aktywność naukowa W 1899 ukończył VIII klasę i zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum Arcyksiężniczki Elżbiety w Samborze (w jego klasie byli m.in. Feliks Godowski, Stanisław Michałowski). Ukończył w 1904 studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego, a następnie odbył studia uzupełniające w akademii handlowej w Wiedniu. Pracował w latach 1905–1909 w Galicyjskim Banku Krajowym, a przez dalsze 10 lat wykładał w Akademii Handlowej w Krakowie. Był zastępcą naczelnika wydziału rolnictwa Polskiej Komisji Likwidacyjnej w 1918 rokuRok 1918 we wspomnieniach mężów stanu, polityków i wojskowych, Warszawa 1987, s. 32.. Przeniósł się w niepodległej Polsce do Poznania, gdzie był początkowo zatrudniony w Ministerstwie byłej Dzielnicy Pruskiej, a następnie został prokurentem w centrali Banku Przemysłowców w Poznaniu. W latach 1921–1923 kierował w Rotterdamie oddziałem tegoż banku. Powrócił do kraju w 1923 i w szkolnictwie handlowym poświęcił się pracy pedagogicznej. Dyrektor zorganizowanego przez siebie Liceum Handlowego przy Izbie Przemysłowo–Handlowej w Bydgoszczy w latach 1923–1931F. Kroll, Z. Szymczak, Prod. dr Witold Skalski, „Kronika Miasta Poznania”, 27, 1960, nr 1–2, s. 169., a związał się na stałe od 1928 z Wyższą Szkołą Handlową (później Akademią Handlową) w Poznaniu. Objął w 1931 kierownictwo Katedry Rachunkowości i Analizy Bilansów, pierwszej o charakterze stałym na tej uczelni, a także pierwszej tego typu w Polsce. Profesor nadzwyczajny w 1934, a w 1938 zwyczajny - pierwszy w PolsceInformacja ze strony Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu [dostęp: 2017-06-16].. Pełniąc w latach 1936–1938 zastępczo funkcje jej dyrektora położył wielkie zasługi dla rozwoju tej uczelni, a po utworzeniu w 1938 Akademii Handlowej prorektora. Wybrany rektorem w czerwcu 1939. Przebywał w Warszawie w latach okupacji niemieckiej i pracował tam w Radzie Głównej Opiekuńczej. Wywieziony w sierpniu 1944 do obozu koncentracyjnego w Buchenwaldzie, gdzie przebywał do zakończenia wojny. Po powrocie do Poznania objął ponownie kierownictwo Katedry Rachunkowości w Akademii Handlowej (następnie w WSE). W 1954 otrzymał tytuł doktora nauk. Z kierownictwa Katedry zrezygnował w 1956, ale włączał się nadal w ważniejsze przejawy życia uczelni. Uczestniczył w pracach wielu instytucji naukowych i społeczno-gospodarczych, jako współorganizator i honorowy przewodniczący Oddziału Poznańskiego Stowarzyszenia Księgowych w Polsce, członek Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego itd. Wykształcił wielu ekonomistów pracowników nauki i gospodarki.
Charakterystyka dorobku naukowego Jego dorobek naukowy i naukowo-dydaktyczny obejmuje liczne prace z zakresu rachunkowości oraz analizy działalności przedsiębiorstw, jak również problematyki bankowości i handlu. Do ważniejszych można zaliczyć: Znaczenie księgi głównej w księgowości podwójnej (1928), Zasady inwentaryzowania i bilansowania w przedsiębiorstwach handlowych i przemysłowych - państwowych, spółdzielczych i prywatnych (wyd. 7 1947), Ocena działalności przedsiębiorstw na podstawie zamknięć rachunkowych (wyd. 6 1947). Najaktywniejszą działalność publicystyczno-naukową prowadził w okresie międzywojennym. Jego prace stanowiły nieocenioną pomoc w edukacji rachunkowościF. Kroll, Z. Szymczak, Prod. dr Witold Skalski, „Kronika Miasta Poznania”, 27, 1960, nr 1–2, s. 170–171.. Jest uznawany za prekursora analizy działalności gospodarczej przedsiębiorstwZ.Br., Teoria rachunkowości W. Skalskiego, „Kwartalnik Historii Nauki i Techniki”, 12, 1967, nr 1, s. 186..
Był encyklopedystą. Został wymieniony w gronie edytorów trzytomowej Podręcznej encyklopedii handlowej wydanej w 1931 w Poznaniu.
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (28 września 1954) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy naukowej i dydaktycznej”. Złoty Krzyż Zasługi (28 czerwca 1939) „za zasługi na polu pracy społecznej”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego Kategoria:Członkowie Polskiej Komisji Likwidacyjnej Kategoria:Ludzie związani z Samborem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu na Junikowie Kategoria:Polscy encyklopedyści Kategoria:Polscy esperantyści Kategoria:Prorektorzy Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu Kategoria:Rektorzy Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu Kategoria:Urodzeni w 1879 Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa byłej Dzielnicy Pruskiej Kategoria:Więźniowie KL Buchenwald Kategoria:Zmarli w 1961