Według definicji ciała zarządzającego sportami motorowymi na świecie – Fédération Internationale de l’Automobilew skrócie FIA, Formuła 1w skrócie F1 jest najwyższą klasą wyścigów samochodów jednomiejscowych. Słowo „formuła” w nazwie odnosi się do zbioru zasad, których muszą przestrzegać wszyscy uczestnicy i z którymi muszą być zgodne wszystkie samochody. Sezon mistrzostw świata Formuły 1 składa się z serii wyścigów, znanych jako Grand Prix, które odbywają się na przeznaczonych do tego celu torach wyścigowych, a czasem na zamkniętych ulicach miast. Organizowane od 1911 roku w Monte Carlo Grand Prix Monako jest powszechnie uważane za najbardziej znane i prestiżowe Grand Prix. Opinię tą potwierdziła Akademia FIA, przyznając księciu Monako, Rainierowi III Grimaldi złoty medal sportów samochodowych. Na podstawie wyników każdego wyścigu przyznawane są punkty zarówno dla kierowców, jak i konstruktorów. Punkty te decydują o tym, któremu kierowcy i konstruktorowi przysługuje mistrzostwo po każdym sezonie.

Przez 66 sezonów Formuły 1 system punktacji był wielokrotnie zmienianySzczegóły: Lista systemów punktacji Formuły 1.. Zmiany te dotyczyły nie tylko różnej liczby pozycji, które uprawniały do zdobycia punktów, ale także liczby wyścigów w sezonie, z których wyniki były brane pod uwagę przy tworzeniu klasyfikacji generalnej. Do 1990 roku co najmniej jeden rezultat każdego kierowcy, był odrzucany. Ponadto w latach 1967–1980 dzielono kalendarz na dwie części. Z każdej części sezonu dla każdego kierowcy odrzucano ustaloną liczbę rezultatów wyścigów, w kolejności od najmniejszej, do największej liczby punktów zdobytych przez kierowcę w tych wyścigach (uwzględniając również wyścigi, w których dany kierowca nie wystartował, bądź nie był sklasyfikowany). Różnica pomiędzy łączną liczbą punktów, a liczbą punktów po odrzuceniu ustalonej ilości rezultatów wyścigów odegrała znaczącą rolę w walce o tytuł mistrza świata w sezonie 1988 Formuły 1, w którym odrzucano 5 z 16 rezultatów wyścigów. Alain Prost nie ukończył dwóch wyścigów, a w pozostałe kończył na 1 bądź 2 pozycji. W związku z tym zdobył łącznie 105 punktów, spośród których odrzucono 18 za trzy drugie miejsca. Jego rywal, Ayrton Senna zdobył łącznie 94 punkty, jednak pięciokrotnie kończył wyścigi poza podium. Z jego rezultatu odjęto cztery punkty. Tak więc 11-punktowa różnica na korzyść Prosta została zmieniona na 3-punktową różnicę na korzyść Senny. Podobna sytuacja miała miejsce w 1964 roku.

W pierwszych sezonach Formuły 1 na ilość punktów zdobytych przez kierowcę wpływały również specyfikacja bolidu oraz liczba kierowców, z którymi współdzielił jeden samochód. W wyścigu o Grand Prix Niemiec w latach 1957-1958, 1966-1967, 1969 oraz podczas Grand Prix Maroka brały udział samochody o specyfikacji Formuły 2. Kierowcom korzystającym z tych samochodów nie przyznawano punktów. W latach 50. oraz 60. zespoły korzystały z możliwości zmiany kierowców w czasie wyścigu. Do 1958 roku punkty dla kierowców dzielących samochód były przydzielanie po równo każdemu z nich niezależnie od liczby ukończonych okrążeń. W kolejnych latach taka procedura została wyłączona z punktowania.

Przez lata debatowano na temat przyznawania punktów za ustanowienie najszybszego okrążenia w wyścigu czy też za zdobycie pole position. Od sezonu 2019 kierowcy mogą otrzymać dodatkowy punkt za ustanowienie najszybszego okrążenia w wyścigu. Poza tym reguła ta była stosowana jeszcze w latach 1950–1959. W ówczesnych latach system pomiarowy nie pozwalał na pomiar czasów z dokładnością większą niż 0,1 sekundy, a w niektórych wyścigach stosowano dokładność do 1 sekundy. Podczas Grand Prix Wielkiej Brytanii 1954 siedmiu kierowców (Alberto Ascari, Jean Behra, Juan Manuel Fangio, José Froilán González, Mike Hawthorn, Onofre Marimón i Stirling Moss) ustanowiło czas 1:50. W takich sytuacjach rozdzielano 1 punkt między kierowcami, co oznaczało przyznanie każdemu z wymienionych kierowców 0,143 punktu.

W niemal wszystkich sezonach Formuły 1 taki sam wynik w dwóch różnych wyścigach sezonu oznaczał zdobycie takiej samej ilości punktów w oby wyścigach. Wyjątkiem był sezon 2014, w którym wprowadzono system przyznający podwójną pulę punktów w ostatnim wyścigu sezonu.

Kierowcy thumb|100px|Lewis Hamilton zdobył jak dotąd 4793,5 punktu thumb|100px|Sebastian Vettel zdobył 3098 punktów thumb|100px|Max Verstappen zdobył jak dotąd 2881,5 punktu thumb|100px|Fernando Alonso zdobył jak dotąd 2317 punktów thumb|100px|Kimi Räikkönen zdobył 1873 punkty thumb|100px|Valtteri Bottas zdobył jak dotąd 1797 punktów thumb|100px|Nico Rosberg zdobył 1594,5 punktu thumb|100px|Sergio Pérez zdobył 1625 punktów thumb|100px|Michael Schumacher zdobył 1566 punktów thumb|100px|Daniel Ricciardo zdobył 1329 punktów Najwięcej punktów historii Formuły 1 zdobył Lewis Hamilton (4793,5 punktu), drugi w tejże klasyfikacji jest Sebastian Vettel (3098 punktów), a trzeci Max Verstappen (2881,5 punktu). Rekordzistą, jeśli chodzi o najdłuższy okres pomiędzy pierwszym a ostatnim zdobytym punktem jest Michael Schumacher. Pomiędzy jego pierwszą zdobyczą punktową, w Grand Prix Włoch 1991, a ostatnią, w Grand Prix Brazylii 2012, minęło 21 lat, 2 miesiące i 17 dni. Najmłodszym zdobywcą punktów jest Max Verstappen, kiedy to plasując się na siódmej pozycji w Grand Prix Malezji 2015 miał 17 lat, 5 miesięcy i 29 dni.

W Grand Prix Formuły 1 wzięło udział 865 kierowców, spośród których 352 zdobywało punktyStan na Grand Prix Australii 2024..

Lista zdobywców punktów Stan po Grand Prix Holandii 2024.

W oficjalnych statystykach Formuły 1 widnieją punkty zdobywane przez kierowców według systemu stosowanego w sezonach, w których brali udział w wyścigachSzczegóły: Lista systemów punktacji Formuły 1.. Prócz oficjalnej statystyki punktów, w tabeli podano także przeliczoną liczby punktów, które zdobyliby kierowcy, gdyby ich punkty zliczano na podstawie dwóch, stosowanych w ostatnim czasie, systemów punktacji.

Pogrubioną czcionką oznaczono kierowców nadal uczestniczących w zawodach Formuły 1, a pochyloną mistrzów świata.

Źródła: