thumb|Oszroniony trzon i krwisty kolor miejsc uszkodzonych thumb|Krwiste krople wyciekające z blaszek thumb thumb Grzybówka krwista (Mycena haematopus (Pers.) P. Kumm.) – gatunek grzybów z rodziny grzybówkowatych (Mycenaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Mycenaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1800 r. Christiaan Hendrik Persoon, nadając mu nazwę Agaricus haematopus. Obecną nazwę nadał mu w 1871 r. Paul Kummer, przenosząc go do rodzaju Mycena. Niektóre synonimy: Agaricus haematopus Pers. Galactopus haematopus (Pers.) Earle ex Murrill Nazwę polską podała Maria Lisiewska w 1987 r.
Morfologia Kapelusz Średnicy 1–3 cm, u młodych owocników półkulisty, później dzwonkowaty, u starszych stożkowato-dzwonkowaty z garbem. Brzeg nieco ząbkowany i zazwyczaj obwieszony bezbarwnymi strzępkami (jak gdyby lamówką). Powierzchnia gładka, do połowy kapelusza żłobiona, o barwie od mięsistobrązowej przez czerwonawobrązową do różowobrązowej. Środek zazwyczaj jest ciemniejszy. Uszkodzone miejsca przebarwiają się na krwistoczerwono. Blaszki Zbiegające ząbkiem na trzon lub przyrośnięte do niego. Barwa u młodych owocników od białawej do różowej, u starszych ciemniejsza. Ostrza gładkie. Trzon Wysokość 3–7 cm, grubość do 3,5 mm, walcowaty, w środku pusty. Powierzchnia o podobnej barwie jak kapelusz, cała pokryta drobnymi płatkami, przez co wygląda jak oszroniona. Nasada zazwyczaj filcowata. Miąższ Bardzo cienki, z uszkodzonego wydobywa się krwistoczerwona ciecz. Smak łagodny, zapach niewyraźny. Cechy mikroskopowe Wysyp zarodników biały. Zarodniki szerokoeliptyczne, gładkie, o rozmiarach 8–11 × 5–7 µm, słabo amyloidalne. Cheilocystydy liczne, wrzecionowate, o wydłużonych i nieco ostrych wierzchołkach. Mają rozmiar 80 × 12 µm. Pleurocystyd brak, lub występują nielicznie i są podobne do cheilocystyd. Gatunki podobne Grzybówka krwista jest łatwa do odróżnienia od innych gatunków grzybówek dzięki krwistemu wyciekowi cieczy z uciśniętego czy inaczej uszkodzonego miejsca. Podczas suchej pogody może nie wydzielać charakterystycznego krwistego mleczka, ale i wówczas jest łatwa do odróżnienia dzięki oszronionemu trzonowi i strzępiastemu zazwyczaj brzegowi kapelusza. Podobna jest np. grzybówka krwawiąca (Mycena sanguinolenta), ale jest dużo mniejsza i nie rośnie na drewnie.
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej, oraz w Europie. W Polsce gatunek bardzo pospolity.
Rozwija się na martwym drewnie drzew liściastych: na pniach, pniakach i opadłych gałęziach. Owocniki wytwarza od kwietnia do października. W Polsce notowano go na drewnie klona jawora, olszy szarej, brzozy brodawkowatej, wiśni, derenia, leszczyny, głogu, buka, jesionu, śliwy, dębu szypułkowego, dębu bezszypułkowego, robinii, wierzby, lipy. Na drzewie iglastym występuje rzadko.
Znaczenie Saprotrof wywołujący białą zgniliznę drewna. Zarówno na grzybni, jak i owocnikach zaobserwowano słabą bioluminescencję. Gatunek ten wytwarza też kilka unikalnych związków chemicznychBaumann C, Bröckelmann M, Fugmann B, Steffan B, Steglich W, Sheldrick WS. (1993). „Pigments of fungi. 62. Haematopodin, an unusual pyrroloquinoline derivative isolated from the fungus Mycena haematopus, Agaricales”. Angewandte Chemie – International Edition in English 32 (7): 1087–89.. Jest uważany za grzyb niejadalny; ze względu na niewielkie rozmiary ma znikomą wartość użytkową, a ponadto nie jest pewne, czy nie zawiera substancji szkodliwych.
Przypisy
Kategoria:Grzybówkowate Kategoria:Grzyby bioluminescencyjne Kategoria:Mykobiota Polski