Stanisława Leblang (ur. 27 marca 1919) – polska historyk dziejów ruchu robotniczego.
Życiorys Córka Stanisława. Uczestniczka wojny domowej w Hiszpanii. Ukończyła historię na Uniwersytecie Warszawskim w 1953. Pracowała w Zakładzie Historii Partii przy KC PZPR. Doktorat (Walki chłopskie na ziemiach polskich w 1932 r.) obroniła 22 czerwca 1968 na UW pod kierunkiem Henryka Jabłońskiego. W 1968 roku została usunięta z PZPR, bowiem nie potępiła publicznie postępowania córki Wiktorii, która przyjaźniła się z Szymonem Szechterem, a następnie wyjechała wraz z nim na ZachódTomasz Siewierski, Komuniści i historycy. Polski ruch robotniczy w badaniach uczonych w PRL – wybrane aspekty, [w:] Partia komunistyczna w Polsce. Struktury – ludzie – dokumentacja, pod red. Dariusza Magiera, Lublin – Radzyń Podlaski 2012, s. 466–467.. Wyemigrowała do Frankfurtu nad Menem w Niemczech Zachodnich. W latach siedemdziesiątych zatrudniona jako asystent naukowy w Instytucie Historii Europy Wschodniej na Uniwersytecie Johannesa Gutenberga w Moguncji. Ostatnią pracę opublikowała w 1993.
Publikacje Strajk chłopski w 1937 roku. Dokumenty archiwalne, t. 1-2, zebrały i oprac. Wilhelmina Matuszewska i Stanisława Leblang, wstęp i red. W. Matuszewska, w kwerendzie archiwalnej, częściowym w doborze i oprac. archeograf. dokumentów udział wzięła Bronisława Skrzeszewska, Warszawa: Książka i Wiedza 1960.
Przypisy
Bibliografia Tomasz Siewierski, Komuniści i historycy. Polski ruch robotniczy w badaniach uczonych w PRL – wybrane aspekty, [w:] Partia komunistyczna w Polsce. Struktury – ludzie – dokumentacja, pod red. Dariusza Magiera, Lublin – Radzyń Podlaski 2012, s. 463–479.
Kategoria:Urodzeni w 1919 Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Osoby pozbawione członkostwa w Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Kategoria:Polscy historycy ruchu robotniczego Kategoria:Emigranci marcowi