Winobluszcz zaroślowy (Parthenocissus inserta) – gatunek pnącza z rodziny winoroślowatych. W stanie naturalnym występuje w Ameryce Północnej od południowych stanów USA po prowincje Ontario i Quebec w Kanadzie. Poza tym jest szeroko rozpowszechniony w uprawie i w wielu miejscach naturalizowany. Do Europy sprowadzony w 1629 roku; w Polsce pojawił się w 1806 i współcześnie jest szeroko rozpowszechniony.
W Polsce jest inwazyjnym gatunkiem obcym, którego stopień inwazyjności określany jest jako średni. Nie jest ujęty rozporządzeniu inwazyjnych gatunków obcych stwarzających zagrożenie dla Unii Europejskiej lub Polski.
Morfologia Pokrój Wysokie pnącze samoczepne o młodych pędach zielonych (podobny gatunek – winobluszcz pięciolistkowy – ma młode pędy zaczerwienione). Z węzłów wyrastają wąsy z 3 do 5 rozgałęzieniami owijającymi się wokół podpór i zazwyczaj pozbawionymi przylg (także cecha odróżniająca od winobluszczu pięciolistkowego). Liście Pięciolistkowe, z obu stron zielone i błyszczące. Kwiaty Drobne i niepozorne. Podobne gatunki Bywa często mylony z winobluszczem pięciolistkowym, zwłaszcza mieszańce są kłopotliwe do rozpoznania.
Zastosowanie Roślina uprawna Winobluszcz zaroślowy jest często uprawiany, przy czym w odróżnieniu od winobluszczu pięciolistkowego, zalecany jest bardziej do sadzenia przy konstrukcjach ażurowych (np. siatkach) niż przy murach.
Przypisy
Kategoria:Pnącza ogrodowe Kategoria:Winoroślowate