Łapiduch – demon słowiański z wierzeń ludności Puszczy Sandomierskiej, czyhający na pokutujące dusze i dręczący je.
Łapiduch przypominał wyglądem bulwiastą kulę wspierającą się na pięciopalczastych, szponowatych stopach oraz z krótkimi rękami i długimi palcami uzbrojonymi w ostre pazury. Siedzibą jego były pustkowia, gdzie czatował na pokutujące dusze, Kiedy udało mu się je pochwycić, znęcał się nad nimi i doprowadzał do płaczu. Nigdy nie atakował ludzi żywych.
Pochodzenie mitu Informacje na temat łapiducha można znaleźć wyłącznie w jednym źródłe etnograficznym: w książce Duchy i demony w wierzeniach ludowych z okolic Stalowej Woli – Rozwadowa i Tarnobrzega, którą napisał ksiądz Wilhelm Gaj-Piotrowski. Autor uzyskał wiedzę na jego temat od informatorki Marii Kozłowskiej, autorki zbioru iustracji demonów ludowych. Jej prace można obecnie znaleźć w Muzeum Kultury Ludowej w Kolbuszowej.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Demony słowiańskie