Władysław Plaskura (ur. 10 maja 1905 w Łazach, zm. 22 kwietnia 1987 w Gliwicach) – polski inżynier mechanik, specjalista w dziedzinie aparatury chemicznej. Budowniczy Polski Ludowej.

Życiorys Urodził się w rodzinie Józefa i Marii Plaskura. W 1923 zdał z wyróżnieniem maturę w gimnazjum w OświęcimiuJerzy Paprocki, Kalendarium chemików polskich i zagranicznych. Władysław Plaskura 1905–1987), „Chemik”, Tom 69, nr 6, 2015 [dostęp 2024-06-27].. Studiował na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lwowskiej, naukę ukończył w 1928. Następnie podjął pracę w Zarządzie Miasta Lwowa, należał również do Towarzystwa Politechnicznego. W międzyczasie od czerwca 1930 do września 1931 pełnił służbę wojskową w 1 Pułku Pancernym WP. W 1936 przeniósł się do Mościc, gdzie pracował w nowo powstałych zakładach azotowych, początkowo jako inżynier konstruktor, później jako szef zakładowego biura konstrukcyjnego.

Po wybuchu II wojny światowej, z powodu odmowy pracy pod okupacyjnym nadzorem, został aresztowany przez gestapo i przetrzymywany w więzieniach w Tarnowie i Wiśniczu. Od 20 czerwca 1940 był więziony w obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau (nr więzienny 1000), gdzie przebywał do połowy czerwca 1943. Następnie został zwolniony i przymusowo przekazany do Centralnego Biura Budowlanego w obozie, w którym był zatrudniony do końca 1944, później wywieziony na roboty do Niemiec, najpierw do Wrocławia i Łambinowic.

W marcu 1945 powrócił do Polski i zamieszkał w Gliwicach, gdzie początkowo pracował w biurze projektowym. Od 1952 był związany z Instytutem Inżynierii i Aparatury Chemicznej Politechniki Śląskiej, równolegle od 1953 pełnił funkcję kierowniczą w Centralnym Zarządzie Chemicznym, który w późniejszym czasie zmieniono na Zjednoczenie Syntezy Chemicznej. W 1963 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, trzy lata później zrezygnował z pracy w Zjednoczeniu i całkowicie poświęcił się pracy naukowej i dydaktycznej. W 1975 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego, rok później przeszedł w stan spoczynku.

Od lat 30. XX wieku był członkiem Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Chemicznego, w 1966 został członkiem honorowym tego towarzystwa. Ponadto należał do członków Naczelnej Organizacji Technicznej, gdzie zasiadał przez wiele lat w organach zarządczych. Opracowania naukowe prof. Władysława Plaskury ukazywały się na łamach czasopism „Chemik”, „Inżynieria i Aparatura Chemiczna” i „Ochrona przed Korozją”, przewodniczył kolegium redakcyjnym i radom programowym tych czasopism.

Zmarł w Gliwicach, pochowany na cmentarzu Centralnym przy ul. Kozielskiej (sektor D6A-A-1). mały|Grób prof. Władysława Plaskury na cmentarzu Centralnym w Gliwicach Ordery i odznaczenia Order Budowniczych Polski Ludowej (1959) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (10 lipca 1954) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy zawodowej w dziedzinie przemysłu chemicznego”. Złoty Krzyż Zasługi (22 lipca 1951) „za zasługi w pracy zawodowej”. Krzyż Oświęcimski Medal 10-lecia Polski Ludowej (11 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 11 stycznia 1955 r. nr 0/99 - na wniosek Ministra Przemysłu Chemicznego. Medal im. Prof. Wojciecha Świętosławskiego (1984) Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego Odznaka 25-lecia Politechniki Śląskiej (1970)

Nagrody

Nagroda Państwowa II stopnia (zespołowa) (1953) Nagroda Państwowa III stopnia (zespołowa) za opracowanie metod i zaprojektowanie urządzeń do wytwarzania i oczyszczania gazu, produkcji kwasu azotowego i saletrzaku w Zakładach Azotowych w Kędzierzynie (1955) Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki indywidualna I stopnia za osiągnięcia w dziedzinie dydaktyczno-wychowawczej (1974)

Przypisy

Bibliografia Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Przemysłu Chemicznego, biografia Czasopismo Techniczne. R. 54, Nr 15, 10 sierpnia 1936

Kategoria:Absolwenci Politechniki Lwowskiej Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Łazach (Czechy) Kategoria:Nagrodzeni Medalem im. Prof. Wojciecha Świętosławskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Śląskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oświęcimskim Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Budowniczych Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Centralnym w Gliwicach Kategoria:Polscy inżynierowie mechanicy Kategoria:Polscy urzędnicy samorządowi Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Więźniowie KL Auschwitz Kategoria:Zmarli w 1987