Jan Karszo-Siedlewski (ur. 1 grudnia 1891 w Warszawie, zm. 8 lipca 1955 w Waszyngtonie) – polski dyplomata i urzędnik konsularny.
Życiorys Urodził się w starej rodzinie szlacheckiej wyznania ewangelicko-reformowanego spokrewnionej z burżuazją Warszawy i Lublina. Był synem Władysława Karszo - Siedlewskiego (1859 – 1939) i jego żony Anieli z Grodzińskich (zm. 1913).
Od 15 stycznia 1919 w służbie dyplomatycznej II Rzeczypospolitej, początkowo jako starszy referent w Wydziale Dyplomatycznym, a następnie przeszedł do służby konsularnej. Od 13 lutego 1920 do 11 lipca 1922 konsul generalny RP w Opolu. Po półrocznym pobycie w centrali MSZ od 1 grudnia 1922 sekretarz legacyjny poselstwa RP w Belgradzie, następnie radca poselstwa w Pradze (1 grudnia 1924 – 31 października 1930) i w Moskwie (1 października 1931 – 1 maja 1932). W latach następnych w Charkowie (1932-1934) i Kijowie (1935-1938)Jednocześnie kierował placówką wywiadowczą „Kh” Oddziału II Sztabu Głównego w Kijowie (1935–1937); według Wojciech Skóra: Porwanie kierownika polskiej placówki konsularnej w Kijowie Jerzego Matusińskiego przez władze radzieckie w 1939 r., [w:] Polska dyplomacja na Wschodzie w XX– początkach XXI wieku, Olsztyn-Charków 2010, s. 414-437, radca ambasady w Moskwie.
1 grudnia 1938 mianowany posłem nadzwyczajnym i ministrem pełnomocnym w Iranie i w Iraku, z siedzibą w Teheranie. Zakres terytorialny jego misji został rozszerzony na Afganistan. Funkcję sprawował do 30 czerwca 1942, po czym do 28 lutego 1943 kierował Konsulatem Generalnym RP w Bejrucie. Po wyjeździe do centrali MSZ do Londynu (Rząd RP na uchodźstwie), do 5 lipca 1945 pełnił funkcję zastępcy sekretarza generalnego MSZ.
Po II wojnie światowej pozostał na uchodźstwie, mieszkał w USA, pracował w Komitecie Wolnej Europy i w Bibliotece Kongresu USA.
Żonaty, z Lydią Andrew 2 voto Mokszycką, nie miał dzieci. Jego bratem był Tadeusz Karszo-Siedlewski, senator RP. Ich siostra Aniela była żoną Sylwina Strakacza, asystenta i spadkobiercy Ignacego Paderewskiego.
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1923) Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Korony Rumunii (Rumunia, 1937)
Przypisy
Bibliografia Karszo-Siedlewski Jan [w:] Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej (redakcja naukowa Jacek M.Majchrowski przy współpracy Grzegorza Mazura i Kamila Stepana), BGW Warszawa 1994, , s. 99
Kategoria:Konsulowie II Rzeczypospolitej w Opolu Kategoria:Konsulowie II Rzeczypospolitej w ZSRR Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Korony Rumunii Kategoria:Posłowie II Rzeczypospolitej Kategoria:Przedstawiciele dyplomatyczni II Rzeczypospolitej w Czechosłowacji Kategoria:Przedstawiciele dyplomatyczni II Rzeczypospolitej w ZSRR Kategoria:Przedstawiciele dyplomatyczni Polski w Afganistanie Kategoria:Przedstawiciele dyplomatyczni Polski w Iranie Kategoria:Radcy legacyjni II Rzeczypospolitej Kategoria:Referenci MSZ II Rzeczypospolitej Kategoria:Sekretarze legacyjni II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Spraw Zagranicznych (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Zmarli w 1955 Kategoria:Szlachta kalwińska w Polsce Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie