Alfred Deller (ur. 31 maja 1912 w Margate, zm. 16 lipca 1979 w Bolonii) – angielski śpiewak operowy i dyrygent, popularyzator oraz orędownik powrotu do używania kontratenoru podczas odtwarzania utworów epoki renesansu i baroku. Znany z wykorzystywania rubato.
Naukę śpiewu rozpoczął w chórze swojej parafii. Po przejściu mutacji głosu, kontynuował śpiewanie w wysokim rejestrze, ostatecznie wykształcając kontratenor. W latach 1940–1947 śpiewał w chórach Katedry Canterbury oraz świętego Pawła w LondynieAaron Toll, Alfred Deller, 2012, bs.. W repertuar muzyki świeckiej został wprowadzony przez brytyjskiego kompozytora Michaela Tippetta pod koniec lat 40Heather Wiebe, Britten's Unquiet Pasts: Sound and Memory in Postwar Reconstruction, Cambridge 2012, s.84.. Wykonywał głównie utwory kompozytorów okresu elżbietańskiego i restauracji oraz Henry’ego PurcellaDan Marek, Singing: The First Art, 2007, s. 123.
W 1950 roku sformował grupę muzyków, która pod nazwą Deller Consort wykonywała muzykę barokuAllan Kozinn, The New York Times Essential Library: Classical Music, 2004, s. 19.. W 1960 roku występował w roli Oberona w operze Sen nocy letniej Benjamina Brittena. Partia Oberona została skomponowana przez Brittena z myślą o DellerzeRichard Miller, Solutions for Singers: Tools for Performers and Teachers, Oxford 2004, s. 154..
Został odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego (klasy Komandor orderu).
Przypisy
Kategoria:Kontratenorzy Kategoria:Brytyjscy śpiewacy operowi Kategoria:Odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego Kategoria:Wykonawcy muzyki dawnej Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 1979 Kategoria:Ludzie urodzeni w Margate