Jerzy Rapf, właściwie Jan Jerzy Rapf; niem. Johann Georg RapfZostał ochrzczony jako „Jan Jerzy Rapf”. W tym źródle wymieniony jako „Jan Jerzy Rapf”. W wydaniach urzędowych Szematyzmów był początkowo przedstawiany jako „Georg Rapf”. W wydaniu z 1869 wymieniony jako „Johann Georg Rapf”. W wydaniu, już polskojęzycznym, z 1870 figurował jako „Jan Jerzy Rapf”. Jego syn Jerzy Rapf także został ochrzczony jako „Jan Jerzy Rapf”. (ur. ok. 1797 we Lwowie, zm. 20 lub 21 września 1874 w Sanoku) – lekarz chirurg, urzędnik i samorządowiec w Sanoku, w latach 1856-1861 naczelnik gminy Sanok.
thumb|240px|Nagrobek Jerzego i Józefy Rapfów Życiorys Urodził się ok. 1797. Był synem Michała i Julianny. Pochodził z okolic Maissau koło Wiednia. Ukończył medycynę we wszechnicy wiedeńskiej. Był chirurgiem. W 1832 z polecenia cesarza Franciszka I został wraz z żoną (nauczycielką) przesiedlony wspólnie z 10 innymi rodzinami niemieckim do Sanoka w celu germanizacji, która trwała do 1848. Małżeństwo otrzymało dom przy sanockim rynku.
W Sanoku wszedł w skład zarządu Szpitala Powszechnego w Sanoku jako lekarz ordynujący, pełnił funkcję w tzw. personelu sanitarnymTomasz Opas, Zagadnienia ustrojowe, W czasach zaborów i niewoli, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 338., pracował na stanowiskach lekarza (felczera) gminy Sanok (niem. Stadtwundarzt; Magistrate des Sanoker Kreises)• • • • • • • • • • • • • • , od około 1856 do ok. 1861 był jednocześnie naczelnikiem gminy w Sanoku (Gemeindevorsteher) w urzędzie obwodowym w Sanoku w ramach cyrkułu sanockiego• • • • , po czym nadal pracował wyłącznie jako lekarz (felczer) gminy Sanok• • • • , a od około 1862 był głównym lekarzem w szpitalu w Sanoku• • • • , po reformie administracyjnej z 1867 pełnił stanowisko felczera gminy Sanok (Wundarzt; Stadtgemeinde in Sanok), następnie od około 1868 stanowisko lekarza gminy• • • • • • Alojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 372., sprawował też stanowisko dyrektora szpitala (późniejszej placówki przy obecnej ulicy Stanisława Konarskiego). Według innych źródeł sprawował urząd burmistrza gminy miasta SanokaTomasz Opas, Zagadnienia ustrojowe, W czasach zaborów i niewoli, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 335, 341. w latach od 1860 do 1867. W 1867 został wybrany radnym Sanoka.
W 1861 figurował jako właściciel posiadłości tabularnej w Łukowem. Krótkotrwale był właścicielem majątku Liszna (został w wyniku zapisu testamentowego, dokonanym przez dwie właścicielki ziemskie, które wcześniej leczył), który następnie odsprzedał. Do końca życia zamieszkiwał w Posadzie Sanockiej pod numerem domu 42. Zmarł 20 lub 21Data śmierci 21 września 1874 została wskazana na inskrypcji nagrobnej. września 1874 w wieku 77,5 lat. Pogrzeb odbył się 22 września 1874. Został pochowany na cmentarzu w Sanoku.
Rodzina Jego żoną była Józefa (określana jako Josephine, potem Josepha, także Josefa) z domu Loegler (pierw. Lögler) (1809-1891), nauczycielka, dyrektorka trzyklasowej Szkoły Panieńskiej wzgl. Szkoły Trywialnej dla Dziewcząt (Mädchen-Schule, Schola Puellarum)••••••••Tomasz Opas, Stosunki demograficzne i społeczne, W czasach zaborów i niewoli, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 335, 341.. Mieli dwanaścioro dzieci: Natalię (ur. 1833), Karolinę (ur., zm. 1837), Henrykę (1838-1839), Karola (1840-1866, podporucznika poległego 27 czerwca 1866 w bitwie pod Trutnovem)Edward Zając podał, że Karol Rapf poległ w bitwie pod Sadową 3 lipca 1866., Józefę (ur. 1841, zwaną „Pepi”, żonę Kostiantyna Tomaszczuka), Augusta (ur. 1842), Leontynę (ur. 1844, żonę urzędnika skarbowego Konratowicza, matkę c. k. nadporucznika Alfreda Konratowicza i Karoliny, żony Włodzimierza Bańkowskiego), Julię (1845-1919, żonę Joachima, burmistrza Jarosławia i matkę Wołodymyra Starosolskiego, ukraińskiego działacza społecznego i politycznego oraz Jadwigi, która została żoną Witolda Litwiniszyna), Jerzego wzgl. Georg (1846-1904), Marię (1847-1852), Edmunda (ur. 1849), Franciszka (1851-1855) i Kornela (1854-1857).
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Austriaccy lekarze Kategoria:Burmistrzowie Sanoka (zabór austriacki) Kategoria:Galicyjscy lekarze Kategoria:Ludzie związani z Posadą Sanocką Kategoria:Lekarze związani z Sanokiem Kategoria:Ludzie związani z Wiedniem Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Centralnym w Sanoku Kategoria:Polacy pochodzenia austriackiego Kategoria:Polscy chirurdzy Kategoria:Radni Sanoka (autonomia galicyjska) Kategoria:Urodzeni w 1796 Kategoria:Zmarli w 1874