Jan Andrzej Domarski (ur. 28 października 1946 w Drabiniance) – piłkarz grający na pozycji napastnika, reprezentant Polski, uczestnik i zdobywca trzeciego miejsca podczas mistrzostw świata w Niemczech w 1974.
Życiorys Dzieciństwo i młodość Urodził się 28 października 1946 w Drabiniance. Jego rodzicami byli Genowefa i Tadeusz. W wieku 7 lat poszedł do szkoły podstawowej nr 11. Po ukończeniu szkoły średniej został zatrudniony w Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego PZL Rzeszów. Reprezentował zakład grając dla drużyny Stali Rzeszów.
Działalność piłkarska Kariera zawodnicza W 1960 za namową kolegi Jana Przybyły rozpoczął treningi w Stali Rzeszów. Jego pierwszym trenerem był Anastazy Wizerkoniuk. W 1962 awansował do drużyny juniorów. W 1963 otrzymał powołanie do reprezentacji województwa rzeszowskiego na gry kontrolne i turniej im. doktora Jerzego Michałowicza. Dotarł do finału rozgrywek, ulegając z kolegami w finale drużynie Ślązaków. Po dobrym występie został powołany przez Władysława Stiasnego na obóz centralny kadry juniorów. W drużynie Stali Rzeszów zadebiutował w przegranym 1:3 spotkaniu z drużyną Zagłębia Sosnowiec. Pierwszą bramkę w lidze strzelił 15 marca 1964 w spotkaniu przeciwko Polonii Bytom. Gola zdobył również w wygranym 5:0 spotkaniu przeciwko drużynie Unii Racibórz. Strzelił bramkę w przegranym 1:3 spotkaniu Pucharu Polski z Motorem Lublin. W całym sezonie zdobył 10 goli. Został powołany do reprezentacji polski przez trenera Michała Matyasa. W sezonie 1966/1967 został wybrany najlepszym piłkarzem sezonu przrez czytelników rzeszowskich Wiadomości Fabrycznych. 19 maja 1968 rozegrał setny mecz w lidze. Jest rekordzistą w liczbie meczów (205) oraz liczbie strzelonych goli (55) w barwach rzeszowskiej Stali na pierwszym poziomie ligowym. Dwukrotny mistrz Polski ze Stalą Mielec (1973, 1976). Przed meczem Stali Mielec z Górnikiem Zabrze 29 sierpnia 1976 przy 18 tys. widzów odbyło się uroczyste pożegnanie Jana Domarskiego jako zawodnika mieleckiej drużyny, podczas którego zawodnik otrzymał od dziennikarzy żywą kaczkę (stanowiącą kaczkę dziennikarską).
Kariera reprezentacyjna 17 października 1973 w 57. minucie zdobył gola w meczu Anglia-Polska (1:1) na stadionie w dzielnicy Wembley w Londynie. Bramka ta przesądziła o awansie reprezentacji Polski do mistrzostw świata w Niemczech. Gol Domarskiego trafił na listę pięćdziesięciu najważniejszych bramek w historii piłki nożnej, sporządzoną przez dziennik „The Times” i tradycyjnie uznawany jest za najważniejszą bramkę w historii polskiej piłki nożnej.
Jan Domarski otrzymał rolę środkowego napastnika reprezentacji po kontuzji Włodzimierza Lubańskiego. Na mistrzostwach świata w 1974 nie grał już w podstawowej jedenastce – był zmiennikiem Andrzeja Szarmacha i w pierwszym składzie wyszedł tylko w „meczu na wodzie” z reprezentacją Republiki Federalnej Niemiec. Był to jego ostatni mecz w reprezentacji.
W kadrze narodowej Jan Domarski rozegrał 17 meczów (w tym sześć podczas eliminacji i Mistrzostw Świata 1974), zdobywając 2 gole. lp. Data Miejsce Przeciwnik Rezultat Rozgrywki Grał Uwagi1. 4 sierpnia 1967 Moskwa 2-2 elim. IO 1968 90' 2. 22 lipca 1970 Szczecin 2-0 towarzyski od 46' 3. 6 czerwca 1973 Chorzów 2-0 elim. MŚ 1974 od 54' 4. 3 sierpnia 1973 Chicago 1-0 towarzyski 90' 5. 8 sierpnia 1973 Monterrey 2-1 towarzyski 90' 6. 10 sierpnia 1973 San Francisco 4-0 towarzyski 90' 7. 12 sierpnia 1973 New Britain 0-1 towarzyski od 60' 8. 19 sierpnia 1973 Warna 2-0 towarzyski 90' 9. 26 września 1973 Chorzów 3-0 elim. MŚ 1974 90' 10. 10 października 1973 Rotterdam 1-1 towarzyski 90' 11. 17 października 1973 Londyn 1-1 elim. MŚ 1974 90' 12. 21 października 1973 Dublin 0-1 towarzyski od 46' 13. 17 kwietnia 1974 Liège 1-1 towarzyski do 66' 14. 15 maja 1974 Warszawa 2-0 towarzyski do 45' 15. 15 czerwca 1974 Stuttgart 3-2 MŚ 1974 od 72' 16. 30 czerwca 1974 Frankfurt nad Menem 2-1 MŚ 1974 od 81' 17. 3 lipca 1974 Frankfurt nad Menem 0-1 MŚ 1974 90'
Kariera trenerska Jan Domarski był również trenerem piłkarskim. W sezonie II ligi 1984/1985 był drugim trenerem Resovii, po czym wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Od października 1999 prowadził Stal Sanok w rundzie jesiennej sezonu 1992/1993 III ligi. Był także trenerem 5-ligowego zespołu grupy dębickiej Wisłok Wiśniowa. 5 października 2020 został trenerem występującej w krośnieńskiej klasie okręgowej Kotwicy Korczyna.
Działalność polityczna W 2010 bez powodzenia kandydował do rady Rzeszowa z listy komitetu Nasz Dom-RzeszówSerwis PKW – Wybory 2010.. Należy do Prawicy Rzeczypospolitej. W 2014 był kandydatem tej partii do sejmiku województwa podkarpackiego z listy PiS, nie uzyskując mandatu..
Odniesienia w kulturze masowej W filmie Wesele z 2004 w reżyserii Wojciecha Smarzowskiego Mundek (Jerzy Rogalski) prezentuje na sobie koszulkę reprezentacji Polski z numerem 10, twierdząc, że jest to strój, w którym Jan Domarski zdobył pamiętnego gola 17 października 1973 w meczu z Anglią (1:1) na stadionie Wembley.
W 2007 Wiesław Syzdek nakręcił reportaż TV o Janie Domarskim pt. Złota Bramka.
W 2004 otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Rzeszowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Piłkarze Stali Mielec Kategoria:Piłkarze Stali Rzeszów Kategoria:Piłkarze Nîmes Olympique Kategoria:Piłkarze Resovii Kategoria:Polscy trenerzy piłkarscy Kategoria:Politycy Prawicy Rzeczypospolitej Kategoria:Reprezentanci Polski w piłce nożnej Kategoria:Trenerzy piłkarzy Resovii Kategoria:Trenerzy piłkarzy Stali Sanok Kategoria:Trenerzy piłkarzy Stali Rzeszów Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1974 Kategoria:Urodzeni w 1946