Kościół pw. Świętego Walentego w Latowiczu – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu siennickiego diecezji warszawsko-praskiej.
Historia Obecna świątynia murowana została wzniesiona według projektu z 1896 roku autorstwa architekta Józefa Piusa Dziekońskiego w latach 1899–1911 podczas zaboru rosyjskiegoOpis parafii na stronie diecezji warszawsko-praskiej. Konsekrował ją kardynał Aleksander Kakowski, arcybiskup metropolita warszawski w dniu 23 czerwca 1920 roku.
Architektura Kościół został wybudowany w stylu neogotyckim. Wzniesiono go na planie krzyża łacińskiego. Jest to budowla orientowana, czyli posiada prezbiterium zwrócone w stronę wschodnią. Wymiary świątyni to: długość - 57,5 metra, wysokość - 65,3 metra, szerokość - 33,5 metra. Kościół posiada trzy nawy o układzie bazylikowym, czyli nawy boczne są obniżone w stosunku do nawy głównej. W świątyni może zmieścić się jednorazowo 6000 osób. Budowla posiada imponującą ścianę szczytową zakończoną wbudowaną w nią wieżą z zegarem i dwoma wieżyczkami z lewej i prawej strony. Do kościoła prowadzą wielostopniowe schody podkreślające jego monumentalność. Wnętrze budowli jest przestronne, trójdzielne i posiada transept. Nawa główna zwieńczona jest węższym i niższym prezbiterium. We wnętrzu znajduje się sklepienie krzyżowo-żebrowe. Ściany we wnętrzu są otynkowane i pomalowane na biały kolor.
Wyposażenie Ołtarz główny wykonany z drzewa dębowego w latach 1920–1922, dzięki staraniom ks. Stefana Bakalarczyka, z figurami Chrystusa Zmartwychwstałego (w centralnej części) i św. Stanisławem i św. Wojciechem (po bokach). Ołtarze boczne pochodzą z poprzedniego kościoła: lewy ołtarz z obrazem Matki Bożej Nieustającej Pomocy, prawy ołtarz z obrazami Adoracji Trójcy Świętej z XVIII wieku oraz cudu Św. Walentego z poł. XIX wieku na zasuwie. Najstarszym zabytkiem w kościele jest barokowa chrzcielnica marmurowa z 1647 roku. Organy zbudował Leopold Blomberg z Warszawy w 1882 roku.
Szczególnym miejscem jest kaplica północna, gdzie w XVIII-wiecznym ołtarzu znajduje się renesansowy obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem, zwanej Matką Bożą Latowicką. Obraz został wykonany na desce ok. 1600 roku, a sprowadzony do Latowicza ok. 1725 roku, od dawna słynie z licznych cudów i uzdrowień. Przykryty jest srebrną blachą barokową wykonaną przez warszawskiego złotnika Mietelskiego.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Architektura neogotycka w województwie mazowieckim Kategoria:Budynki projektu Józefa Piusa Dziekońskiego Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 1911 Kategoria:Historia Latowicza Kategoria:Kościoły w diecezji warszawsko-praskiej Kościół Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Walentego Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie mińskim