thumb|200px|Herb Prawdzic Adrian Gołyński herbu Prawdzic (zm. 1540) – kasztelan ciechanowski, wyszogrodzki i czerski.
Rodzina Syn Pawła, ochmistrza dworu Konrada Mazowieckiego. Z żony Elżbiety pozostawił syna Stanisława. Dziadek Adriana Andrzeja Gołyńskiego, kasztelana wyszogrodzkiego, pradziad Hieronima, kasztelana warszawskiego.
Pełnione urzędy Początkowo spełniał obowiązki chorążego łomżyńskiego i wyszogrodzkiego. Pełnił też urząd marszałka dworu książęcego i starosty warszawskiego. Był dziedzicem Gołynia (nazwanego później Gołyminem) i właścicielem Tarchomina i Białołęki. Od 1526 roku sprawował urząd kasztelana ciechanowskiego. W roku 1527 został mianowany kasztelanem wyszogrodzkim. Od 1529 pełnił urząd kasztelana czerskiego.
Przyczynił się do powstania fundamentów kościoła Św. Jakuba Apostoła w Tarchominie i osadzeniu tam proboszcza. W polityce, będąc stronnikiem królowej Bony, był posądzony o zamieszanie w śmierć ostatnich książąt mazowieckich. Zasłynął jako zdolny prawodawca, należał do rewizji statutu mazowieckiego (1536).
Bibliografia Adam Boniecki, Herbarz Polski, (tom VI, str. 224-227, Gołyńscy v. Golińscy herbu Prawdzic) Hr. Seweryn Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, (tom 4 ,str. 257-259, Gołyńscy herbu Prawdzic)
Kategoria:Chorążowie łomżyńscy Adrian Kategoria:Kasztelanowie wyszogrodzcy Kategoria:Kasztelanowie ciechanowscy Kategoria:Kasztelanowie czerscy Kategoria:Starostowie warszawscy Kategoria:Senatorowie świeccy I Rzeczypospolitej Kategoria:Senatorowie za panowania Zygmunta I Starego Kategoria:Urzędnicy ziemscy I Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1540